ให้คณะเสินกวงไปเปล่า ๆ ไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นยามใด ข้าจะต้องให้สารเลวโขยงนั้นชดใช้!”
ในที่สุดเหมียวเสียก็อารมณ์ดีขึ้น แต่ความแค้นนี้จดจำไว้แล้วเรื่องอะไรนางต้องทุ่มเทมากมาย มิเพียงสิ่งที่สมควรได้มิอาจถึงมือนางยังถูกขับออกด้วย นางไม่ยอมหรอกนะ
เหมียวเสียผ่อนลมหายใจยาว สะกดความเคืองแค้นในใจ ปรับน ้าเสียงสู่ปกติ “เจ้าบื้อ เจ้าจะทะลวงขอบเขตแล้ว ยังขาดผลึกเซียนอีกแค่ไหน จำนวนผลึกเซียนที่เจ้าต้องใช้ทะลวงขอบเขตต้องชวนขนลุกมากแน่ ๆ”
นางเห็นแล้วว่าเจียงผิงอันเจียนทะลวงขอบเขตเต็มที
“ผลึกเซียนไม่ขาดแล้ว หาที่ทะลวงขอบเขตได้เลย”
ไม่นานมานี้ เจียงผิงอันเพิ่งได้ผลึกเซียนมาหนึ่งล้าน เพียงพอทะลวงขอบเขตได้
“หากผลึกเซียนไม่ขาด ก็ไปทะลวงขอบเขตที่ ‘โถงบรรลุเต๋า’ บนเขาไท่ชูสิ ข้าได้ยินคนพูดอยู่ว่าเขาไท่ชูมีพลังรากฐานอันเก่าแก่ที่สุดการบรรลุขอบเขตที่นั่นจะเพิ่มโอกาสสำเร็จ สร้างผลรากฐานที่ดีขึ้นได้
เหมียวเสียกอดแขนเจียงผิงอัน ไปยังเขาไท่ชู
เขาไท่ชู หนึ่งในพื้นที่ฝึกฝนอันล ้าค่าซึ่งลือนามสูงสุดของสำนักศึกษาชางจือ คณะศึกษามากมายจึงมาตั้งที่มั่นกัน ณ ตีนเขาไท่ชู
ผู้ฝึกตนระดับเซียนมากมายมาทำความเข้าใจกฎเต๋าเซียนกันที่นี่
บนเขาไท่ชูมีสถานที่ฝึกฝนอย่างโถงบรรลุเต๋าอยู่มากมาย ยอดฝีมือสูงสุดของสำนักศึกษาชางจือสร้างแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อการฝึกฝนไว้ตามอำนาจรากฐานของเขาไท่ชู ผู้ฝึกตนมากมายที่กำลังจะบรรลุขอบเขตสามารถเข้าโถง
