กร๊อบ!
เสียงปริดังขึ้นชัดเจน กล่องกลายสภาพเป็นเศษซาก เติ้งเส้าสี่หัวใจสะท้าน โทสะคืบคลานทั่วใบหน้าเฉียบพลัน
สุดท้ายกล่องก็พินาศอยู่ดี
หากพวกระดับสูงรู้เรื่องนี้ ต้องโกรธจนมาลงที่เขาแน่ ๆ
“พวกสมควรตายพวกนี้…”
ขณะที่เติ้งเส้าสี่กำลังจะสบถด่า เขาก็เห็นเจียงผิงอันโบกมือเบาๆ แล้วซากกล่องก็กระเด็นปลิว เผยจี้หยกดำชิ้นหนึ่ง
สีหน้าของเติ้งเส้าสี่พลันชะงักค้าง ใบหน้าเปี่ยมความตกตะลึง
ของข้างในปลอดภัยดี!
เกิดอะไรขึ้น? กล่องถูกฟาดแท้ ๆ ไฉนมันจึงไม่ทำลายตัวเอง?หรือผนึกบนกล่องจะถูกทำลายแล้ว?
ไม่สิ หากผนึกของกล่องถูกทำลาย เซียนในคณะคงไม่ให้เขามาหาคนซ่อมมันเช่นนี้หรอก
คนนอกเห็นเพียงเปลือกนอก คนในตระหนักถึงแก่นแท้ นักหลอมอาวุธมากมายเผยสีหน้าตกใจ
“วิชาแยกองค์ประกอบ!”
“อีกฝ่ายแยกองค์ประกอบเหลือแต่ซากในเวลาแค่นี้ได้อย่างไรกัน? อีกอย่าง บนกล่องนี้ยังมีผนึกด้วย เขาเปิดมันได้อย่างไร?”
เหล่านักหลอมอาวุธตระหนักทราบว่าเจียงผิงอันใช้วิชาแยกองค์ประกอบแยกส่วนกล่อง
วิชาแยกองค์ประกอบเป็นวิชาที่นักหลอมอาวุธใช้กันทั่วไป มักถูกใช้แยกส่วนประกอบอาวุธวิเศษเพื่อการหลอมหรือสร้างใหม่ในภาพรวม
แต่การจะใช้ ‘วิชาแยกองค์ประกอบ’ ได้รวดเร็วเช่นนี้ก็หาได้ยากนัก
นอกจากนั้น นี่ยังเป็นสิ่งของมีผนึก ไฉนผนึกจึงไม่ทำงาน?
กู่เว่ยตกใจอย่างยิ่ง มองเจียงผิงอันอย่างงุนงง “สหายเต๋าเจียงเจ้าทำได้อย่างไร?”
“ง่ายมาก กล่องนี้เสียหาย เผยเนตรค่าย