ลือนเสียหายใบหนึ่ง
กู่เว่ยกล่าวกับเจียงผิงอันว่า “กล่องใบนี้เป็นกล่องปิดผนึกรูปแบบหนึ่ง คาดว่าน่าจะมาจากสุสานเซียน แต่เพราะมันเก่าเกินไป กล่องใบนี้จึงรับการกัดกร่อนแห่งกาลเวลามิได้จนเสียหาย”
“ในนี้อาจมีสมบัติ แต่พอกล่องปิดผนึกเสียหาย ของข้างในก็อาจเสียหายด้วย ผู้จ้างวานเต็มใจจ่ายล้านผลึกเซียนเพื่อซ่อมกล่องใบนี้”
เจียงผิงอันถามอย่างสงสัย “ล้านผลึกเซียน จะให้ปรมาจารย์เซียนนักหลอมอาวุธลงมือได้จริงหรือ? ไฉนอีกฝ่ายมิไปหาเซียนช่วยเล่า?”
ล้านผลึกเซียนเกือบจะซื้อศาสตราเซียนทั่วไป หรือยอดสมบัติชั้นเลิศได้แล้ว กระทั่งเซียนยังหวั่นไหวได้
กู่เว่ยตอบว่า “ราคานี้จ้างวานปรมาจารย์เซียนนักหลอมอาวุธได้ก็จริง แต่ปรมาจารย์เซียนนักหลอมอาวุธยุ่งมาก พวกเขาส่วนใหญ่ต้องจองนัดหมายก่อน ปรมาจารย์เซียนนักหลอมผู้เลื่องชื่อที่สุดนี่ต้องรอเป็นหมื่น ๆ ปีกว่าเขาจะว่างมาลงมือ”
การหลอมอาวุธแต่ละชิ้นกินเวลานาน โดยเฉพาะการสร้างศาสตราเซียนซึ่งต้องใช้เวลาเป็นพัน ๆ หรือกระทั่งหมื่น ๆ ปี และบางครั้งก็มิอาจหยุดกลางคันได้
ดังนั้น อาวุธวิเศษส่วนใหญ่จึงแพงระยับ นอกจากวัตถุดิบแล้ว ยังรวมค่าแรงเซียนผู้สร้างมันด้วย
กู่เว่ยพลันลดเสียงลง “เรื่องสำคัญที่สุดคือเมื่อครู่ เราบางคนสบถสาบาน บอกจะซ่อมมันได้แน่ ๆ แล้วรับปากลูกค้าไป แต่แล้วก็พบว่ากล่องมันเก่าเกินซ่อมไหว”
“หากซ่อมมันยามนี้มิได้ ต้องจ่ายค่าชดใช้สองแสน และหากเสียหาย ก็ต้องจ่าย
