ล้านผลึกเซียน”
ขณะที่กู่เว่ยยังพูดไม่จบ ชายในชุดดำตรงหน้าก็พูดอย่างใจร้อน“ตกลงซ่อมได้หรือไม่ รอมาหลายชั่วยามแล้ว หากไม่ก็รีบ ๆ จ่ายค่าเสียเวลามาได้แล้ว”
ชายชุดดำผู้นี้ก็คือผู้ว่าจ้าง
นักหลอมอาวุธทั้งหลายมองหน้ากัน
หนนี้ประมาทไป เห็นว่าค่าซ่อมแพงระยับ และนี่ก็มิใช่ของระดับเซียน จึงสุ่มสี่สุ่มห้าตอบรับมา
มิคาดว่ากล่องปิดผนึกใบนี้จะเก่าเกินไป วัตถุดิบและวิธีสร้างก็แสนพิเศษ ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนเลย
“ข้าพาปรมาจารย์มาแล้ว”
กู่เว่ยกับเจียงผิงอันเดินเข้าไป
ทุกสายตาผละจากกล่องมาหยุดที่เจียงผิงอันเป็นตาเดียว
สตรีผู้หนึ่งจ้องมองเจียงผิงอันอย่างสงสัย “กู่เว่ย นี่หรือที่เจ้าเรียกปรมาจารย์นักซ่อม? การฝึกฝนขั้นต้นระดับเขตแดนเนี่ยนะ?”
แม้ผู้อื่นจะไร้วาจา แต่สีหน้าก็เผยความคิดชัดเจน
แม้นักหลอมอาวุธจะไม่ออกต่อสู้ แต่ก็ยังมีข้อกำหนดขอบเขตยิ่งขอบเขตสูง ยิ่งเข้าใจกฎเกณฑ์ลึกล ้า สร้างอาวุธวิเศษได้ระดับสูงกว่ากัน
แต่คนตรงหน้านี้มีการฝึกฝนเพียงขั้นต้นระดับเขตแดน
คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดอัจฉริยะด้านหลอมอาวุธของสำนักศึกษาชางจือ แม้พวกเขาจะซ่อมอาวุธวิเศษมิได้ แต่ไม่ว่าพรสวรรค์การหลอมอาวุธของคนระดับอีกฝ่ายจะแข็งแกร่ง แต่จะสูงส่งสักเพียงไรเชียว?
“เชื่อข้าเถอะ สหายเต๋าเจียงแข็งแกร่งจริง ๆ นะ ไม่กี่ชั่วยามก็ซ่อมอาวุธวิเศษระดับเขตแดนได้แล้ว” กู่เว่ยพูดอย่างเคร่งขรึม
“พูดเป็นเล่น ไม่กี่ชั่วยาม? คิดว่าเขาเป็นปรมาจารย
