่งเข้ามาส่งข้อมูลให้เธอ “รางวัลในปีนี้ได้รับการอัปเดตมีสิ่งดี ๆ มากมาย ทุกอย่างในกระดาษแผ่นนี้ยังไม่ได้ประกาศให้ทราบต่อสาธารณะ ผมจะให้คุณก่อน ลองดูสิ ถ้าคุณชอบอะไรอย่าลืมเตรียมตัวให้พร้อมล่วงหน้า”
“ศิษย์พี่รอง ทำไมคุณต้องให้ข้อมูลนั้นกับเธอด้วย” เจียงชิงถามอย่างทำอะไรไม่ถูก
“คุณเฝ่ยไม่ได้มาจากสมาพันธ์ ข้อมูลต้องน้อยกว่าเราแน่ ยังไงก็ไม่ใช่ความลับอยู่แล้ว ให้ก็ให้ไปแล้ว เป็นการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับผู้อื่น”
กานว่างเอ่ยอย่างจริงจังและรอบคอบว่า “ศิษย์น้องเล็ก อย่ามุ่งความสนใจไปที่การฝึกวิถีเต๋าอย่างเดียว อย่างน้อยก็พยายามเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์บ้าง…” เขาจะเข้ากับศิษย์น้องที่มีความฉลาดทางอารมณ์ต่ำแบบนี้ได้อย่างไร
ศิษย์พี่ศิษย์น้องคู่นี้กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่เบื้องหลัง เฝ่ยไป๋ลู่พลิกกระดาษในมือขณะเดิน
รางวัลในการแข่งขัน ได้แก่ เครื่องรางของขลัง ดาบ ตราประทับ เข็มทิศ และเครื่องมือไสยเวทอื่น ๆ ยังสามารถไปหาปรมาจารย์เพื่อเข้าเรียนเป็นเวลาหนึ่งเดือนและไปที่นิกายบางแห่งเพื่อแลกเปลี่ยนและเรียนรู้…
เฝ่ยไป๋ลู่อ่านทีละหน้า โดยไม่ได้สนใจเท่าไหร่
เธอกำลังจะยัดมันลงในกระเป๋า
ทันใดนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรางวัลในแถวสุดท้าย
มันเป็นตราประทับที่ดูคุ้นเคยไม่น้อย มีอักขระหยินที่ซับซ้อนสลักบนพื้นผิวอย่างเรียบง่ายและสง่างาม
ตราประทับ
อาวุธไสยเวทตกลงมาในโลกนี้พร้อมกับเธอ ตกไปอยู่ในมือข