มิ่งจิง น้องหู่นิวและบุตรีของเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตราบนาน
การจะทำเช่นนี้ได้ แค่บรรลุเซียนนั้นยังไม่พอ
เจียงผิงอันหันกายเตรียมฝึกฝน ยามนี้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์มีแต่ต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
อวิ๋นเหยาปริปากกล่าว “ข้ารับปากเจ้าว่าจะสอนวิชาเสริมแกร่งอาวุธให้ วันนี้ข้าจะสอนเจ้า”
“ไว้ว่ากันยามข้าบรรลุเซียนเถิด”
เจียงผิงอันไม่อยากเสียเวลากับวิธีสร้างรายได้ยามนี้ เขาต้องมุ่งเป้าพัฒนาพลังต่อสู้ของเขาก่อน
‘คัมภีร์ตัดชีวิต’ ของอาจารย์ ‘วิชาปีกเทวะ’ ของสำนักเซียนอวี่หวง ‘คัมภีร์มารกลืนสวรรค์’ ของอวิ๋นเหยา อักขระศักดิ์สิทธิ์สายความเร็ว… ทุกสิ่งที่ว่ามาล้วนต้องทำความเข้าใจ
หากอยากได้ทรัพยากร ไว้เป็นเซียนแล้วก็ยังมีเวลา
อวิ๋นเหยาเอ่ยเนิบ ๆ “‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ ของข้าเสริมแกร่งได้มิเพียงอาวุธ ยังเสริมแกร่งอะไรก็ได้ รวมถึงตัวเจ้าด้วย ตัวเจ้าจะแข็งแกร่งเหนือศาสตราเซียน หมื่นกฎเกณฑ์มิอาจทำลาย ยืนยงตราบกาลเลยนะ!”
ฝีเท้าของเจียงผิงอันชะงัก “หมื่นกฎเกณฑ์มิอาจทำลาย ยืนยงตราบกาล?”
“แข็งแกร่งเพียงนั้นแหละ นี่คือวิชาไพ่ตายของตระกูลข้า ไม่มีผู้อื่นคนใดมีโอกาสได้เห็นหรอกนะ” น ้าเสียงของอวิ๋นเหยาสุดภาคภูมิ
“ในเมื่อหมื่นกฎเกณฑ์มิอาจทำลาย ไฉนผู้อาวุโสจึงสะบักสะบอมเละเทะได้เล่า?”
อวิ๋นเหยา “…”
เจ้าหนูนี่คุยไม่เป็นหรือไร?
“ข้าถูกล้อมโจมตีเถอะย่ะ แถมมีแผนชั่วเบื้องหลัง หากปะทะกันตรง ๆ ก็ไม่มีใครหน้าไหนทำ
