นเป็นใคร
“หัวใจอ่อนแอเพียงนี้เลยหรือ? ระดับแค่นี้ ไร้จำเป็นต้องรับเป็นกรณีพิเศษเลย”
เส้นทางการฝึกฝน หัวใจสำคัญกว่าพรสวรรค์ ยามถูกกระทบแม้เพียงเล็กน้อย ผู้เสียจำนงศึกไปจะไร้ความสำเร็จ แม้จะมีพรสวรรค์ล ้าเลิศก็ตามที
เจียงผิงอันผู้นี้ใช่ว่าพรสวรรค์มิเพียงพอ แต่หัวใจของเขาถูกกระทบจากทัณฑ์เซียน จึงไร้ปฏิกิริยาจนบัดนี้
ทัณฑ์อัสนีอันทรงพลังลูกที่สามเริ่มก่อตัว วายุโถมตัวทวีแรงพิรุณโปรยหนาเม็ดขึ้น เลือดเนื้อบนตัวเจียงผิงอันลดน้อยลงทุกที
เปรี้ยง!
ทัณฑ์อัสนีลูกที่สามพลันกระแทกลงบนตัวเจียงผิงอัน รวดเร็วสุดขั้ว
“ตายซะ!” โอวหยางจวนฉีกยิ้มร้าย
“เจ้าบื้อ!” น ้าตาไหลอาบแก้มเหมียวเสีย หยดลงระหว่างคู่ทิวเขา
ทันใดนั้น หลุมดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้น ทัณฑ์อัสนีหลากเข้าไปภายใน ทัณฑ์วายุและทัณฑ์พิรุณใกล้เคียงล้วนถูกกลืนสิ้น
“ขออภัย ข้าใจลอยไปนิด”
เจียงผิงอันค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง กล่าวกับเหมียวเสียผู้เป็นห่วงตนอย่างขอโทษขอโพย
สีหน้าปวงชนพลันแปรเปลี่ยนพิสดาร ใจลอยกลางทัณฑ์เซียนเนี่ยนะ? เจ้าเด็กนี่แค่พูดแก้เขินหรือใจลอยจริง ๆ กันนี่?
รอยยิ้มร้ายบนใบหน้าโอวหยางจวนหดหาย ต้องมองเจียงผิงอันอย่างเสียดาย เด็กนี่ฟื้นกลับมาได้ แต่ผลสุดท้ายก็ยังเป็นความตาย มิอาจเปลี่ยนแปลงได้อยู่ดี
เหมียวเสียพูดอย่างร้อนใจ “เจ้ารีบ ๆ ตั้งใจเผชิญทัณฑ์เถอะ ยังมีทัณฑ์พายุอัสนีอีกหกระลอกนะ!”
“มีอีกหกระลอกหรือ?”
เจียงผิงอันเงยหน้ามองเมฆาสีดำบนฟ