ของสามีกับคนอื่น นี่คือการถูกโจมตีที่ถึงตายได้สำหรับแม่ทุกคนเลยก็ว่าได้ใช่ไหม?]
หญิงวัยกลางคนโงนเงนจนแทบล้ม เธอกัดฟันและพูดอย่างเคียดแค้น “เจี่ยงจง ไอ้คนสารเลว…” ทันใดเธอก็ตัดการเชื่อมต่อ มองแวบเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังจะไปชำระบัญชีกับสามีสารเลว
เฝ่ยไป๋ลู่จบการถ่ายทอดสดในวันนี้ เธอนั่งขัดสมาธิทำสมาธิ ขัดเกลาปราณวิญญาณที่มาจากทุกทิศทาง
ในเวลาเดียวกันนี้ อิงเจ๋อที่ถูกนำตัวส่งมารักษาที่โรงพยาบาลก็ได้สติฟื้นขึ้นมา
“อิงเจ๋อ นายกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่? ทำไมถึง…” ผู้จัดการหลี่หยางพยายามควบคุมตัวเองด้วยการสูดหายใจ เขาผุดลุกแล้วเค้นคำพูดออกมาจากลำคอตัวเองอย่างยากลำบากว่า “ทำไมนายถึงอยากฆ่าตัวตาย?”
เขาปีนขึ้นไปบนชั้นสอง ตรงไปยังห้องน้ำตามคำแนะนำของเฝ่ยไป๋ลู่ แล้วก็เห็นอิงเจ๋อนอนคว่ำหน้าอยู่ในอ่างอาบน้ำ ไม่มีบาดแผลบนตัวหรือการต่อสู้ใด ๆ นี่อธิบายได้เพียงว่าอิงเจ๋อสมัครใจทำเอง
อิงเจ๋อฆ่าตัวตาย!
จนถึงตอนนี้เขาจึงยังไม่กล้าประกาศข่าวนี้สู่โลกภายนอก
แล้วก็ไม่อยากจะเชื่อด้วยว่าคนที่ทั้งเข้มแข็งและอ่อนโยนมาตลอดจะทำเรื่องพวกนี้ได้
“โรคซึมเศร้า*[1] …” อิงเจ๋อคลึงมุมปากของเขาเบา ๆ ดวงตาสีน้ำตาลคาราเมลคู่นั้นหม่นหมองลง ไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
หลี่หยางมองอิงเจ๋อด้วยอาการช็อก เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าอิงเจ๋อเป็นโรคซึมเศร้า ยิ่งไปกว่านั้นยังรุนแรงมากจนเขาคิดฆ่าตัวตาย
เขาเงียบไปนาน จากนั้นก็พูดหยั่งเชิงว่า “เ
