ึ้นจากไกล ๆ
“จบสิ้นแล้ว จางเทาพ่ายทัณฑ์แล้ว!”
ใต้มวลเมฆาดำทะมึนที่อีกฝั่งของประตูลืมเซียน ‘พายุทัณฑ์อัสนี’ทวีความรุนแรง ผู้ฝึกตนคนหนึ่งร่างสลายกลางสุญตา สีหน้าสุดแสนสิ้นหวัง
ตู้ม!
หนึ่งอัสนีลูกมหึมาเป็นพันจั้งทะลวงลง กลืนร่างผู้ฝึกตนคนนั้นดุจเม็ดทรายหายลงมหาสมุทรในพริบตา
พริบตาต่อมา เมฆาทะมึนบนฟ้าพลันจางตัวลง
ปวงชนต่างทราบ ว่าการสลายไปอย่างกะทันหันของเมฆาทัณฑ์หมายถึงความตายของผู้เผชิญมัน
“ตายไปอีกคนแล้ว”
“นี่แค่ทัณฑ์เซียนจำลองนะ ของจริงจะน่ากลัวขนาดไหนนี่”
“ทัณฑ์เซียน ภูเขาที่ผู้ฝึกตนต้องข้ามผ่าน ตราบกาลยืนยาวตราบใดที่ผ่านมิได้ ก็จะเป็นเพียงสามัญชน”
ผู้ฝึกตนนอกประตูลืมเซียนอดรำพึงมิได้ยามประจักษ์วาระสุดท้ายของจางเทา ประหนึ่งผู้ที่เผชิญทัณฑ์คือตนเอง
ประตูลืมเซียนคือด่านที่สาม ตราบกาลผ่านมารวบรวมผู้คนไว้มากมาย ผู้ฝึกตนหลายนามต้องหยุดลงที่นี่ และหลายคนกระทั่งติดค้างอยู่ที่นี่เป็นพัน ๆ ปี
แม้แต่ในภพเซียน การบรรลุเซียนก็มิใช่เรื่องง่าย หลายบุคคลต้องพึ่งพาโอกาสกว่าจะได้เป็นเซียน
หากคิดไปยังสำนักศึกษาชางจือ ก็ต้องผ่านประตูลืมเซียน ซึ่งจะจำลองทัณฑ์เซียนที่ผู้ฝึกตนต้องเผชิญในภายหน้านี้ให้ได้เสียก่อน
แม้ทัณฑ์เซียนที่นี่จะเป็นเพียงจำลอง แต่ก็ยังใกล้เคียงทัณฑ์เซียนของจริงอยู่ถึงแปดส่วน
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีผู้ฝึกตนมากมายติดค้างที่นี่
เมื่อเหมียวเสียเห็นจางเทาล้มเหลว รอยยิ้มบนใบหน้าของนางก็จา
