งลง ปลดตัวเองลงจากเจียงผิงอันพลางพึมพำ “จางเทาผู้นี้ลือนามยิ่ง เป็นอัจฉริยะสูงสุดของเมืองหลิงเยว่ ในหมู่ผู้ฝึกตนขั้นปลายระดับเขตแดนที่นี่ พลังต่อสู้ของเขาอยู่ในระดับต้น ๆ เสมอมา มิคาดว่าเขาจะมาตายที่นี่”
“หากคิดข้ามผ่านประตูลืมเซียน ก็ยากเหลือแสน…”
มีแต่ต้องผ่านประตูลืมเซียนไปให้ได้ จึงสามารถปราชันอัจฉริยะจากแดนดินอื่น ๆ เพื่อเข้าร่วมสำนักศึกษาชางจือ หากติดอยู่ที่นี่โอกาสปราชันอัจฉริยะจากแดนดินอื่น ๆ ก็ไม่เหลือด้วยซ ้า
เจียงผิงอันพลันถามขึ้น “จริงหรือที่ว่า หากฝึกฝนร่างกายจนแข็งแกร่งพอ จะผ่านทัณฑ์เซียนไปได้?”
“ไม่จริง”
เหมียวเสียอธิบาย “ผู้ฝึกตนทั่วไปต้องผ่าน ‘พายุทัณฑ์อัสนี’ ซึ่งทัณฑ์เหล่านี้มิได้มีเพียงสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า วิญญาณยังต้องเผชิญทัณฑ์เซียนด้วยเช่นกัน”
“ทัณฑ์สวรรค์มิได้ทดสอบเพียงพละกำลัง แต่ยังทดสอบวิญญาณ จึงมักเกิดเรื่องที่มีผู้พลังต่อสู้โดดเด่น เป็นเลิศในหมู่ยอดฝีมือร่วมสมัย แต่ตกตายยามเผชิญทัณฑ์สวรรค์อยู่บ่อยครั้ง”
“ยามข้ามพิบัติ ความเชื่อต้องมั่นคง หัวใจห้ามด่างพร้อย เกิดจุดบกพร่องยามใด การเผชิญทัณฑ์ก็ปรากฏมายาได้ง่าย ความผิดพลาดจะปรากฏ และจบด้วยมรณาในทัณฑ์อัสนี”
“นี่แหละเหตุผลที่มีผู้คนมากมายสะบั้นผลกรรมสารพัด ตัดขาดเจ็ดอารมณ์หกปรารถนาของตน ทั้งหมดก็เพื่อป้องกันมิให้ดวงจิตแห่งเต๋าเกิดอุบัติเหตุ เพราะถึงอย่างไร เราก็หารู้ไม่ว่าในใจตนมีข้อบกพร่องใดแฝงอยู่”
การบรรล
