ยงผิงอันเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกสนุกสนานยิ่ง
เจียงผิงอันเบือนหน้าหนีไม่ยอมพูด
“ข้าจะให้อักขระศักดิ์สิทธิ์สายความเร็วกับเจ้าอีกนะ” อวิ๋นเหยาปริปาก
เจียงผิงอันเงียบกริบ ใช้ความเงียบแสดงทางเลือก
อวิ๋นเหยาพูดต่อ “ข้าให้อักขระศักดิ์สิทธิ์สายความเร็วทั้งหมดรวมถึงวิชาลับระดับเซียนทั้งหมดที่ข้าบรรลุ รวมถึงตรวนสยบฟ้า หนึ่งในศาสตราเซียนที่แข็งแกร่งสูงสุดของภพเซียนก็เป็นของเจ้าหมดเลยนะ”
“แม่บุญธรรมสูงล ้าเหนือหัว บุตรบุญธรรมคารวะแม่บุญธรรม!”
เจียงผิงอันลุกขึ้นกุมกำปั้นคารวะอย่างนอบน้อมทันที ความเร็วสูงจนชวนตะลึง ไร้ความลังเลใด ๆ ความหัวแข็งเมื่อครู่มลายไม่เหลือเค้า
แม้จะไม่รู้ว่าตรวนสยบฟ้าคือสิ่งใด แต่หากเป็นหนึ่งในสุดยอดศาสตราเซียนทั่วทั้งภพเซียนได้ ก็ต้องเป็นศาสตราเซียนอันน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ของดีมากมายเหลือเกิน เจียงผิงอันมิอาจห้ามใจไหว
“ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางล้างแค้นให้สตรีผู้นี้ได้ในกาลอันสั้นอยู่แล้ว รับของก่อนค่อยว่ากัน”
เจียงผิงอันประโลมกังวลของตนที่กลัวการรับผิดชอบเกินตัวเมื่อครู่
“หลอกเล่นน่า ข้าไม่คิดให้อะไรเจ้าเยอะแยะขนาดนั้นหรอกศาสตราเซียนหรือก็ไม่มี ฮ่า ๆ” อวิ๋นเหยาพลันหลุดขำ เนินอกขาวโพลนดุจหิมะตรงหน้านางกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง
เจียงผิงอัน “…”
บัดซบ โดนต้มเสียแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสพึงกระทำหรือ?
ยามนี้เขาอยากฆ่าสตรีตรงหน้าแล้ว
แน่นอน แค่ ‘อยาก’ แต่สามารถไม่
เจียงผิงอันนั่งกลับลง
