งแล้วว่าอวตารกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันอยู่ในสถานะบาดเจ็บ ที่เจียงผิงอันทำตัวห้าวหาญในยามนี้ก็เพื่อช่วยสำนักเซียนอวี่หวงชิงเคหานี้เท่านั้น
ผู้ประเสริฐซึ่งคิดถึงสำนักเป็นสำคัญเช่นนี้ เขาหรือจะปล่อยให้เกิดอุบัติเหตุได้
อัจฉริยะจากราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยมิใช่ผู้ที่ผู้ฝึกตนจากแดนจันทร์มายาจะเทียบเคียงได้เป็นแน่ และมิใช่ผู้ที่เจียงผิงอันจะสู้ด้วยได้มิต้องพูดถึงว่ายามนี้เจียงผิงอันบาดเจ็บอยู่ด้วย
“พวกเจ้าสำนักเซียนอวี่หวงพูดไปมีประโยชน์หรือ? หากไม่เห็นด้วย เซียนผู้นี้ก็เรียกคนมาปราชันฤทธิ์ระหว่างเซียนได้นะ”
ดวงดาราเรืองรองเบื้องหลังเยี่ยเจิ้น ก้มลงมองเหล่าเซียนของแดนจันทร์มายาดุจผู้เหนือกว่า
เคหานี้ เขาเยี่ยเจิ้นหมายตาแล้ว และเจ้าคนชื่อเจียงผิงอันนั่นก็ต้องฆ่าเสีย!
ขณะมองท่าทีถือตัวของเยี่ยเจิ้น ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนอวี่หวงก็เดือดดาลทว่าไร้วาจา กล้ามาทำกร่างกำแหงที่ถิ่นพวกเขา จะเกินไปแล้วจริง ๆ
แต่อีกฝ่ายก็แข็งแกร่งพอให้ถือตัว
“ข้าไม่มีปัญหา”
เจียงผิงอันผู้เกี่ยวข้องเอ่ยปากกล่าวกับเยี่ยเจิ้น “เรียกคนมาสิหวังว่าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ”
เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าอัจฉริยะจากต่างแดนแข็งแกร่งเพียงไร
“ผิงอัน อย่าวู่วาม เจ้าไม่รู้จักราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย ยอดอัจฉริยะราชวงศ์นี้แข็งแกร่งกว่าคนของแดนจันทร์มายาเราหลายเท่า มีมรดกเก่าแก่มากมาย สภาพเจ้ายามนี้ไม่ดี สู้อีกฝ่ายไม่ไหวหรอก”
มิใช่เหมียวจิ่งยกผู้อื่
