ก็ว่าอยู่ว่าไฉนพลังประหลาดนี่จึงโผล่มาอย่างไม่มีปี่ขลุ่ยเคหาสน์เทพจันทราบัดซบ นี่ต้องเป็นแผนชั่วของพวกเขาแน่! ยามนี้คนมากมายกลายพันธุ์ ตกตายไปเกินนับ”
เฉียนฮวั่นโหรวถาม “มีโอสถใดรับมืออำนาจประหลาดนี้ได้หรือไม่?”
“มี โอสถคุ้มภัยทำได้”
แม้จะมียาแก้ แต่สีหน้าของหลัวซู่ก็ยังมิสู้ดี “โอสถคุ้มภัยเป็นสิ่งจำเป็นในการไปสู่ทะเลเซียนมาร เป็นที่ต้องการและราคาสูง”
“ยามนี้เมื่อวิกฤติร้ายแรงบังเกิด ของย่อมขาดตลาด ต่อให้เจ้าไปถอนบุปผาหน้าผีหมดพนาผีเบญจภัย ก็มิอาจทำโอสถคุ้มภัยได้มากมายเพียงพอ”
สีหน้าของหลัวซู่สุดโศกเศร้า “หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ทั้งภพบุกเบิกก็จะกลายเป็นนรกบนดิน มิอาจทราบว่าจะมีผู้บริสุทธิ์ต้องตกตายเพียงไร”
กระทั่งศาลาเติงเซียนของนางยังทำได้อย่างมากก็แค่ปกป้องตนเอง มิอาจช่วยผู้อื่นได้
เจียงผิงอันซึ่งอยู่ข้างกันได้ยินว่านางต้องการโอสถคุ้มภัย ก็พลันเอ่ยปากขึ้น
“โอสถคุ้มภัย? ข้ามีอยู่นะ”
ขณะเขาซื้อทรัพยากร เขาซื้อมันมาด้วยเม็ดหนึ่ง
หลัวซู่ชำเลืองเจียงผิงอัน “เจ้ามีกี่เม็ดเชียว? เก็บไว้กินเองเถอะหากเจ้าติดเชื้อขึ้นมาก็จบสิ้นเลยนะ”