ยุทธ์ทวีพลังอันแข็งแกร่งเพียงนี้เป็นครั้งแรก
เหล่าเซียนจากสำนักเซียนอวี่หวงหันไปถามเจ้าสำนักเซียวเหลียงเหยียนอย่างสงสัย “เจ้าสำนัก นี่มันวรยุทธ์อะไรกัน?”
เมื่อครู่ เจ้าสำนักเซียวเหลียงเหยียนโพล่งออกมาว่า ‘ลักษณ์วิญญาณศึก’ ทีแรกพวกเขาก็ไม่รู้ว่ามันหมายความเช่นไร แต่ยามนี้ดูเหมือนอีกฝ่ายจะพูดถึงวรยุทธ์ของเจียงผิงอัน
เซียวเหลียงเหยียนมิได้ตอบ ดวงตาของเขาจ้องตรงที่เจียงผิงอันยามนี้เขาแน่ใจแล้วว่าเจียงผิงอันต้องมาจาก ‘ที่นั่น’ ซึ่งให้กำเนิดตัวตนชวนสะพรึงมากมายอย่างแน่นอน!
ท่ามกลางทรายสีดำคลุ้งตลบ เส้นผมของเจียงผิงอันร่ายระบำดวงตาสุขุมดุจวารีริน ประหนึ่งสิ่งที่ทำลงไปสุดแสนธรรมดา
เขากล่าวกับเหล่าเซียนจากสำนักเซียนเทียนหลาน “ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานอย่างพวกเจ้ามีฝีมือแค่นี้หรือ?”
หากเจียงผิงอันพูดอะไรเช่นนี้ออกมาเมื่อครู่ก่อน ปวงชนจะล้อเลียนเขาในใจว่าจองหองเป็นแน่ แต่ยามนี้ ไม่มีใครพูดอะไรมากแล้ว
เพราะเจียงผิงอันมีฝีมือพอให้ถือตัวจริง ๆ
ขอบเขตต ่ากว่าหนึ่งขั้น แต่ก็เอาชนะอัจฉริยะลือนามผู้หนึ่งได้พรสวรรค์เช่นนี้น่าสะพรึงจริงแท้
“มาอีกสิ”
เจียงผิงอันท้ารบต่อเนื่อง เขายังฆ่าไม่หนำใจเลย
“ผิงอัน เจ้าในยามนี้มีปราณเซียนไม่มากแล้ว อย่าสู้อีกเลย”
เซียนผู้หนึ่งจากสำนักเซียนอวี่หวงไม่อยากให้เจียงผิงอันเกิดอุบัติเหตุจึงกล่าวเกลี้ยกล่อม อัจฉริยะเช่นนี้ต้องปกป้องและฝึกฝนอย่างดี
เจียงผิงอันส่ายหัว
