ดาวตก
ใจโอวหยางเจวี๋ยเฟิงอยากจะหนี แต่ร่างของเขาอยู่เหนือการควบคุมไปแล้ว แรงกดดันทรงพลังตรึงกาย มิอาจโคจรพลังใด ๆ ในตัว สุญตารอบข้างก็แข็งแน่นดุจควบเป็นสสาร
“ไม่!!”
โอวหยางเจวี๋ยเฟิงแผดเสียงอย่างใจสลาย เดิมทีเขาคิดว่าอนาคตของตนจะสดใส แต่ทุกสิ่งจบสิ้นแล้ว
ตู้ม!
หนึ่งหมัดกระแทกลง รุนแรงจนแผ่นดินกระจายปลิว ทรายสีดำสาดกระเพื่อมไปทุกหนแห่ง พื้นพิภพสะท้านทั่วรัศมีหมื่นลี้
หากมิใช่เพราะมีเซียนทั้งหลายคุ้มครอง ผู้ฝึกตนทั้งหลายที่มองอยู่คงถูกแรงกระแทกจากอำนาจชวนขนลุกนี้ฟาดกระเด็นไปหมดสิ้น
โอวหยางเจวี๋ยเฟิงหายตัวไป ลักษณ์วิญญาณศึกทลายหายปราณในตัวเจียงผิงอันเจียนเหือดสิ้น
อารมณ์ของคนทั้งหลายในขณะนี้กระเพื่อมอย่างบ้าคลั่งมิต่างจากมวลทรายสีดำใกล้เคียง
เจียงผิงอัน… ชนะ?
หลายบุคคลกลืนน ้าลายอึกใหญ่อย่างไม่รู้ตัว ดวงตาจ้องค้างที่เจียงผิงอัน
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานทั้งหลายที่เสียดาย พลาดโอกาสปราชันเจียงผิงอันก่อนหน้านี้เห็นหยางเจวี๋ยเฟิงตายไม่เหลือซาก หนังศีรษะพวกเขาก็ชาวาบด้วยความพรั่นพรึง
“เขาถึงกับข้ามขั้นมาฆ่าโอวหยางเจวี๋ยเฟิงได้”
“นั่นมันยอดฝีมือเขตแดนมิติเลยนะ แต่ก็ฆ่าได้ในหมัดเดียว!”
“วรยุทธ์สุดท้ายนั่นมันอะไร น่ากลัวยิ่งนัก สำนักเซียนอวี่หวงมีวรยุทธ์น่ากลัวเช่นนี้อยู่ด้วยหรือนี่!”
ปวงชนทั้งหลายล้วนประหลาดใจกับผลลัพธ์ กระทั่งเซียนทั้งหลายยังเผยสีหน้าจริงจังยิ่ง
พวกเขาเพิ่งเคยได้เห็นวร
