สำนักเซียนเทียนหลานมากมาย คนเหล่านี้ถูกหนึ่งบุคคลโชกเลือดไล่ล่าสังหารอยู่ ส่งเสียงกรีดร้องระงมทั่วฟ้าดิน
“มารร้าย! เจ้านี่มันมารร้ายชัด ๆ!”
“หนีเร็ว! ไม่มีใครในขอบเขตเดียวกันรับมือเขาได้หรอก!”
“ช่วยด้วย!”
เหล่าผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานเผ่นหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย
บุคคลโชกเลือดผู้หนึ่งไล่ตามพวกเขามา เส้นผมสีขาวเย็นเยียบมีโลหิตหยาดหยด แม้มองจากไกล ๆ ก็ยังสัมผัสปราณชวนขนลุกขนพองจากตัวเขาได้
มือข้างหนึ่งของคนผู้นี้ถือโซ่ตรวน ลากหนังมนุษย์ขาดวิ่นร่างหนึ่ง ใบหน้าซีดขาวสิ้นหวังหมดอาลัย
ขณะมองเหล่าผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานหนีหัวซุกหัวซุน เหล่าผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนอวี่หวงต่างสุดหวาดผวา
คนโชกเลือดนี่ใครกัน อำนาจแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้ มารร้ายเช่นนี้ปรากฏในแดนจันทร์มายาแต่ยามใด!
คนโชกเลือดสังเกตเห็นพวกเขาแล้วหันขวับมามอง ดวงตาแดงก ่าเยี่ยงขุมอเวจี ทำให้ปวงชนร่างเกร็งแข็ง
“เตรียมรับศึก!”
เซียวเฟิงแผดเสียง ในฐานะอดีตอัจฉริยะขั้นต้นระดับเขตแดนอันดับหนึ่ง ยามนี้เป็นอันดับสองแล้ว มองอีกฝ่ายปราดเดียว เขาก็เกิดความรู้สึกเหมือนถูกคุกคามเอาชีวิต
คนผู้นี้น่ากลัวยิ่ง!
“พี่เขย! ใจเย็นก่อน นี่เราเอง! เรามาช่วยเจ้าแล้ว!” หยางหลวนเห็นเจียงผิงอันฆ่าคนจนเลือดเข้าตาก็รีบตะโกนห้าม
พี่เขย?
เมื่อได้ยินวาทะของหยางหลวน ทุกผู้ก็ตะลึงไป
ระหว่างทางมาที่นี่ หยางหลวนคลับคล้ายจะเรียกเจียงผิงอันเป็นพี่เขยตน
คนผู้นี้คื
