“บ้าเอ๊ย!!”
ชิวซื่อผิงและถานกว่างโซ่วแผ่ปราณชวนสะพรึง แรงกดดันร้ายแรงแผ่เข้าสู่เมืองผี ทำให้ผู้ฝึกตนมากมายร่างสะท้าน
ทั้งคู่มิคาดเลยว่าพวกตนจะปล่อยเจียงผิงอันหนีไปได้
สองเซียนมนุษย์ร่วมมือแต่ก็ยังพลาด หากเรื่องนี้แพร่งพรายพวกเขาก็ไม่มีหน้าไปพบผู้ใดแล้ว
“เจ้าเด็กนี่จิตใจมิต่างจากปีศาจ ต้องกำจัดให้ไวที่สุด!”
เหตุที่ถานกว่างโซ่วเคืองแค้นเจียงผิงอันนัก ก็เพราะเจียงผิงอันและ ‘ไป๋ฟาน’ ล้วนหลอกชิงศาสตราเซียนของเขาไป
แม้เขาจะมิได้ติดต่อกับเจียงผิงอันมากนัก แต่ถานกว่างโซ่วก็รู้ว่าเจียงผิงอันเจ้าเล่ห์ยิ่ง
หากปล่อยคนเช่นนี้เติบโต การรับมือก็ยากสุดแสน
ชิวซื่อผิงกล่าวด้วยดวงตาแดงฉาน “เราสองคนร่วมมือกันบุกเมืองผีได้นะ”
เขาไม่อยากเห็นรากฐานเทพโบราณของตนลอยหลุดไป
แม้เมืองผีจะมีค่ายกลขวางกั้น และยังมีเซียนมนุษย์มากมายพิทักษ์อยู่ แต่หากพวกเขาจะฝ่าเข้าไป อีกฝ่ายก็หยุดมิได้
ถานกว่างโซ่วชำเลืองชิวซื่อผิงอย่างเฉยชา ก่อนจะเมินเขาแล้วหันกายจาก
ถานกว่างโซ่วมิได้เสียสติ การบุกเมืองผีหมายความว่าตนตั้งตัวเป็นศัตรูกับสำนักศึกษาชางจือ และยักษ์ใหญ่อย่างสำนักศึกษาชางจือ เลือกสุ่มใครสักคนก็ทำลายสำนักเซียนเทียนหลานได้ง่าย ๆ
นอกจากนั้น เขายังมิได้มีความแค้นลึกล ้าอะไรกับเจียงผิงอัน ผู้ที่เขาเกลียดแค้นจริง ๆ คือ ‘ไป๋ฟาน’ ต่างหาก เจียงผิงอันแค่มีความเชื่อมโยงเล็กน้อยกับไป๋ฟาน เขาไม่ตายก็ไม่เป็นไร
ชิวซื่อผิงจ้องมองเมือ
