ยางได้
ในการฝึกฝนก่อนหน้านี้ เจียงผิงอันผสานอวตารมากมายเข้าด้วยกัน อวตารวิญญาณร้ายก็เช่นกัน ทว่าหากคิดใช้อวตารเช่นนี้เขาก็ยังก่อขึ้นมาได้
เหตุที่เขามิได้ใช้มันตลอดมาก็เพราะ สิ่งนี้ทำอะไรไม่ได้มากนัก
ขณะนี้ ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่บรรลุวรยุทธ์ธาตุหยางมากมาย ปล่อยอวตารวิญญาณร้ายออกมาก็ไร้ประโยชน์
ที่ครั้งนี้เขาปล่อยมันออกมา ก็เพราะสิ่งนี้เมินการโจมตีส่วนใหญ่ไปได้ และเมื่อครู่เขาก็มิได้สัมผัสพบวรยุทธ์ธาตุหยางใด ๆ จึงอาจใช้อวตารวิญญาณร้ายเลี่ยงการโจมตีไปได้
เจียงผิงอันเองก็ไม่แน่ใจว่าอวตารวิญญาณร้ายจะเมินการโจมตีของสิ่งเหล่านี้ได้หรือไม่ หากทำไม่สำเร็จ เขาก็จะตั้งอกตั้งใจฝึกฝนไม่สนเรื่องข้างนอกแล้ว
อวตารวิญญาณร้ายทะลุกำแพงตรงออกไปด้านนอก
ด้านนอกยังคงเงียบงัน เย็นเยือกและดำสนิท เต็มไปด้วยความแปลกพิกล
เวลาผ่านหนึ่งอึดใจ สองอึดใจ… หนึ่งชั่วละเลียดชา อวตารวิญญาณร้ายก็ยังละล่องอย่างปลอดภัยอยู่ภายนอก!
เจียงผิงอันสัมผัสได้ชัดเจนว่าบางสิ่งเคลื่อนผ่านตัว แต่อวตารวิญญาณร้ายไม่สะท้านสะเทือน
มิอาจทราบว่าตัวตนประหลาดทั้งหลายตรวจไม่พบอวตารวิญญาณร้าย หรือเพราะอวตารวิญญาณร้ายทนทานต่อการโจมตีแต่ก็ปลอดภัยอยู่ดี!
เจียงผิงอันมิได้ตื่นเต้นมากนัก อันที่จริงเขาอยากเห็นว่าสัตว์ประหลาดข้างนอกนั่นเป็นตัวอะไร แต่เขามิอาจมองเห็น
แล้วออกมายามวิกาลเช่นนี้มีประโยชน์อะไร? ไม่มีสักนิด
เจียงผิงอันเก็บอวตารวิญญาณร้าย ทำความเข้า
