พั่งซูน ำทั้งสองไปยังห้องส่วนตัวชั้นดีห้องหนึ่ง
ห้องส่วนตัวนี้หรูหรำอย่ำงยิ่ง ผูกกิ่งพฤกษำกระจ่ำงเต๋ำไว้ด้ำนข้ำงเช่นไม้กระถำง ช่วยให้สมองผู้คนคิดกำรกระจ่ำงโล่ง
ภำพวำดทิวทัศน์ซึ่งแผ่ปรำณเต๋ำเซียนแขวนอยู่บนผนัง เพียงมองก็ชวนให้รู้สึกอิ่มเอม ดุจได้สัญจรสู่ป่ำเขำในภำพวำดจริง ๆ
โต๊ะเก้ำอี้ก็ท ำจำกไม้ชั้นเยี่ยม ช่วยเพิ่มควำมชุ่มชื้นเล็กน้อย ท ำให้ร่ำงกำยรู้สึกอบอุ่น
เหนือผิวน ้ำชำแผ่รัศมีเจ็ดสี มีฤทธิ์โอสถทรงพลัง
“มิต้องดื่มชำหรอก จ่ำยเงินแลกของไปเลยก็ได้”
เพรำะหนก่อนถูกหลอกขูดรีด เจียงผิงอันจึงมีควำมประทับใจต่อพั่งซูไม่ดีนัก
“มิต้องห่วงไป สหำยเต๋ำทั้งสองก็ก ำลังจะไปเส้นทำงธำรดำรำ ทุกผู้ล้วนบังเอิญสัญจรทำงเดียวกัน ย่อมต้องดูแลกันเป็นธรรมดำ”
พั่งซูทรำบตัวตนของทั้งสองแล้ว ตัวเขำก็จะไปยังเส้นทำงธำรดำรำเช่นกัน
ขณะที่ในเส้นทำงธำรดำรำมีโอกำสมำกมำย วิกฤติมหันต์ก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน กำรร่วมกลุ่มกับผู้ฝึกตนทรงพลังจะช่วยเพิ่มโอกำสอยู่รอดได้
เจียงผิงอันกับเหมียวเสียพลันประจักษ์แจ้ง ในที่สุดก็รู้ว่ำท ำไมเจ้ำนี่ใส่ใจกันนัก ที่แท้ก็อยำกขอควำมช่วยเหลือนี่เอง
“ได้ ให้ผลเต๋ำวิญญำณเซียนกับเรำสิ” เหมียวเสียว่ำ
“ล้อเล่นอะไรอยู่นี่ พวกเจ้ำไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำผลเต๋ำวิญญำณเซียนล ้ำค่ำเพียงไร เงินที่ใช้ซื้อมัน ข้ำเอำไปจ้ำงเซียนมนุษย์ยังได้เลยนะ”พั่งซูลุกพรวด ไขมันในกำยกระเพื่อมเป็นคลื่น
เหมียวเสียไหวไหล่ “ในเมื่อเจ
