ภายใต้จันทราคู่ บนแท่นศิลา เจียงผิงอันและไป๋ฟานต่างถือศาสตราเซียนเผชิญหน้ากันจากไกล ๆ
ปวงชนกลั้นหายใจ ตั้งตารอการต่อสู้
ผู้คนมากมายกระทั่งหวังให้คนทั้งสองตกตายไปด้วยกัน อัจฉริยะจะได้น้อยลงสองคน
“ไม่ว่าต้องทำเช่นไร เจ้าก็ต้องชนะ เข้าใจหรือไม่?”
ถานกว่างโซ่วถ่ายทอดกระแสปราณออกคำสั่งกับศิษย์เขา ‘ไป๋ฟาน’
ศึกนี้มิใช่เพียงการประลองทั่วไปอีกแล้ว แต่มีศาสตราเซียนของเขามาข้องเกี่ยว
“เข้าใจกับผีสิ”
ไป๋ฟานสบถตอบ ก่อนจะไหวกายไปอยู่บนนาวาเซียนของสำนักเซียนอวี่หวง ตะโกนขึ้นทันทีว่า “ข้ายอมแพ้!”
ปวงชนซึ่งรอชมศึกตัดสินอยู่ตะลึงค้าง ตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ
เกิดอะไรขึ้น?
ยอมแพ้?
เมื่อครู่เขายังกำแหงเย้ยเยาะกันอยู่เลย ไฉนยามนี้จู่ ๆ ก็ยอมแพ้เล่า?
ยิ่งกว่านั้น เขายังหนีไปยังนาวาเซียนของสำนักเซียนอวี่หวงด้วย
เหตุตาลปัตรกะทันหันนี้ทำให้ปวงชนประหลาดใจ
ใช้เวลาเนิ่นนานกว่าผู้คนจะมีปฏิกิริยา
ไป๋ฟานทรยศสำนักเซียนเทียนหลาน! ทุกสิ่งเมื่อครู่เป็นเพียงการแสดง!
ถานกว่างโซ่วตะลึงค้างกับที่
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ จากสำนักเซียนเทียนหลานถลึงตามอง ‘ไป๋ฟาน’ อย่างโกรธเคือง “ไป๋ฟาน! เจ้าทำอะไร!”
“ยังต้องถามอีกหรือ? หนีน่ะสิ”
เจียงผิงอันรีบเก็บศาสตราเซียนไปแล้วเปิดโปง “เฒ่าสารเลวถานกว่างโซ่วเปลี่ยนศิษย์ทุกคนของเขาเป็นหุ่นเชิด ศิษย์หญิงถูกใช้บำเรอตัว ศิษย์ชายใช้เป็นตัวตายตัวแทน ตัวข้าเองก็เกือบถูกควบคุมเหมือนกัน!”
ว่าพลาง เจียงผ
