ิงอันก็ใช้พลังกลืนกินดึงตัวแมงมุมสีแดงซึ่งฝังตัวในรากเซียนของเขาออกมา
“เขาใช้สิ่งนี้ควบคุมศิษย์เขา!”
“แมงมุมเชิดวิญญาณ!”
ผู้ฝึกตนรอบรู้หลายคนมองออกทันทีว่านี่คืออะไร มันคือวิธีควบคุมคนชั้นสูงแขนงหนึ่งในแดนจันทร์มายา
ปวงชนมองถานกว่างโซ่วอย่างไม่อยากเชื่อ สายตาเปี่ยมความขยะแขยงเหยียดหยาม
หัวใจของเหล่าศิษย์สำนักเซียนเทียนหลานเปี่ยมความขวัญผวาหวาดกลัว ราคาของการเป็นศิษย์ผู้อาวุโสใหญ่น่ากลัวเหลือเกิน
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจ ว่าเหตุใดศิษย์ผู้อาวุโสใหญ่จึงเรียบร้อยกันนัก และทำไมพวกเขาจึงรู้สึกพิกลยิ่งยามติดต่อผูกมิตรกับศิษย์ผู้อาวุโสใหญ่ ที่แท้พวกเขาล้วนเป็นหุ่นเชิด!
เหมียวเสียมองเจียงผิงอันด้วยสีหน้าพิกล คว้าสาบเสื้อเขาขึ้นมาถาม “เจ้ารู้เรื่องนี้อยู่แล้วสินะ จึงกล้าเดิมพันกับศิษย์พี่หญิงผู้นี้!”
“เปล่า”
เจียงผิงอันปฏิเสธเสียงเรียบ “ศิษย์พี่หญิงคงมิเบี่ยงหนี้หรอกกระมัง?”
“ไอ้หนูท่อ! ใส่ความกันนี่!”
ถานกว่างโซ่วคืนสติ เดือดดาลถึงขีดสุด ร่างของเขาแผ่ปราณน่าสะพรึงกลัว จู่โจมหมายสังหารอวตารกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันทันที
เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ‘ไป๋ฟาน’ หาอยู่ในการควบคุมไม่!
ไอ้เวรนี่เล่นละครตลอดมา ปอกลอกศาสตราเซียนสองชิ้น ยอดสมบัติหนึ่งชิ้นและทรัพยากรมากมายไปจากเขา
นอกจากนั้น เขายังถูกเปิดโปงต่อสาธารณะ
เซียนมนุษย์ผู้มากศักดิ์เช่นเขากลับถูกผู้น้อยเช่นนี้ตุ๋นจนเปื่อยถานกว่างโซ่วมิอาจยอมรับเรื่องเช่นนี
