น้าไว้จนมิด
ทุกย่างก้าวของเขาเพิ่มแรงกดดันแก่ทุกดวงใจ
ผู้ฝึกตนระดับต ่ามากมายรับแรงกดดันไม่ไหว พวกเขาพากันเข่าทรุดกองลงบนพื้น เงยหน้ามองตัวตนดุจเทวานี้
หลายบุคคลใช้ชีวิตยาวนาน แต่ก็เพิ่งเคยเห็นตัวตนน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ร่างของเซียนมนุษย์จากสำนักเซียนใหญ่ทั้งห้าสะท้าน มองหน้ากันไปมาอย่างขวัญเสีย
นี่ไม่มีทางเป็นเซียนในแดนจันทร์มายาแน่แท้ น่าจะเป็นเซียนแท้ไม่ก็ตัวตนที่แข็งแกร่งกว่านั้นอีก!
เขาเป็นใครกัน? มาทำอะไรที่นี่?
หนึ่งเสียงเลือนรางอันเปี่ยมร่องรอยแห่งกาลดังขึ้น “โลงแก้วผลึกที่ปรากฏที่นี่อยู่หนใด?”
โลงแก้วผลึก? โลงแก้วผลึกอะไร?
ผู้คนมากมายดูงุนงง ไม่รู้ว่าตัวตนน่าสะพรึงกลัวนี้พูดเรื่องอะไรอยู่
สีหน้าของเจียงผิงอันพลันแปรเปลี่ยน ร่างสะท้านอย่างเกินควบคุม
ปรากฏว่าตัวตนน่าสะพรึงกลัวนี้มาหาโลงแก้วผลึกที่นี่!
เหมียวจิ่งพลันจำอะไรขึ้นได้ เอ่ยขึ้นท่ามกลางแรงกดดัน “หลายสิบปีก่อน โลงแก้วผลึกใบหนึ่งปรากฏขึ้นที่นี่”
“เดิมที ศิษย์สำนักเราเป็นผู้ค้นพบโลงแก้วผลึกใบนี้ แต่ภายหลังก็ถูกผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานไล่ล่า ศิษย์ผู้นั้นตกตาย และยามนี้ โลงแก้วผลึกน่าจะอยู่กับสำนักเซียนเทียนหลาน”
เซียนมนุษย์จากสำนักเซียนเทียนหลานขวัญผวาจนรีบตอบ“ศิษย์สำนักเซียนเทียนหลานของข้าก็ตายเหมือนกัน! พวกเขามิได้โลงแก้วผลึกมาเลย!”
นี่มิใช่คำลวง พวกเขาสำนักเซียนเทียนหลานมิได้โลงแก้วผลึกใด ๆ ไปจริง ๆ
