องผู้ฝึกตนขั้นต้นระดับเขตแดนหลายสิบคนผนึกกำลัง บีบอัดมันอย่างบ้าคลั่ง
ภาพฉายบนบันไดขั้นที่เก้าก็ ‘ตระหนัก’ ถึงปัญหานี้เช่นกัน และโจมตีเข้ามาหวังขัดจังหวะ
แต่เจียงผิงอันใช้หลุมดำกลืนการโจมตีของมันไป มิเพียงหยุดยั้งไม่สำเร็จ ยังเติมปราณให้เจียงผิงอันด้วย
ยามดวงแสงสีขาวถูกบีบอัดจนเหลือเส้นผ่านศูนย์กลางสามจั้ง สีของมันก็เปลี่ยนจากขาวเป็นดำ พลังชวนสะท้านโคจรรอบก้อนสสารปราณเพียงผิวเผินจากมันกระพือพายุชวนขนลุก
ยามก้อนพลังนี้ถูกบีบอัดจนเหลือขนาดเพียงจั้งครึ่ง เจียงผิงอันก็ควบคุมฤทธิ์ชวนสะพรึงในนั้นมิได้แล้ว
“ไป”
เจียงผิงอันรีบขว้างก้อนพลังอัดแน่นออกไป แล้วใช้หลุมดำกลืนกินขวางตรงหน้าตนทันที
ตู้ม!
ก้อนพลังบีบอัดหลุดพ้นจากพันธนาการ ระเบิดตัวออกมาทันทีพลังอันน่าสะพรึงกลัวกวาดกระหน ่าทั่วขั้นบันไดที่เก้า กระทั่งแผ่ไปถึงขั้นอื่นด้วย
ผู้ฝึกตนระดับต ่ามากมายที่มองการต่อสู้อยู่รู้สึกราวโลกทั้งใบสนั่นเลื่อน เสียงคำรามดังสนั่นทั่วดินแดนลับ แก้วหูฉีกขาดโลหิตรินไหล
แสงสีขาวอันสาดจ้าเจียนตาบอดทำให้ดินแดนลับจันทร์มายาดูราวทิวากาล
ทุกดวงใจเต้นไม่เป็นส ่า
น่ากลัวยิ่งนัก บีบอัดพลังมหาศาลเพียงนั้น กระทั่งยอดฝีมือขั้นกลางระดับเขตแดนทั่วไปยังรับไม่ไหว!
เมื่อมรสุมพลังจางตัว บนสมรภูมิขั้นเก้าก็เหลือคนเพียงหนึ่ง
ภาพฉายบนขั้นเก้าแหลกสลายหายไปแล้ว
ภายใต้การถล่มพลังชวนขนลุกเช่นนี้ ยังหวังว่าจะประกอบร่างกลับมาใหม่ได้