ั่วทิศ
เซียนมนุษย์จากสำนักเซียนเป่ยฮวงลงมือฉับไว ลากตัวผู้ฝึกกายาผู้นี้ลงจากขั้นบันได
หากเซียนผู้นี้ลงมือช้าอีกสักหน่อย ผู้ฝึกกายาผู้นี้จะถูกสับเป็นชิ้น ๆ แน่แท้
เหล่าคนดูต่างตะลึง
“พลังต่อสู้ของภาพฉายนี้น่ากลัวนัก เพียงกระบี่เดียว ผู้ฝึกกายาจากสำนักเซียนเป่ยฮวงก็พ่ายราบ!”
“นี่คืออัจฉริยะสูงสุดสิบอันดับแรกของสำนักเซียนเป่ยฮวงนะ”
“สมกับเป็นศิษย์จากราชวงศ์เซียนจันทร์มายา แข็งแกร่งเหลือเกิน อันดับเก้าสิบเก้าแท้ ๆ แต่ก็มีพลังต่อสู้ร้ายกาจเพียงนี้”
ไม่มีใครล้อเลียนเย้ยเยาะผู้ฝึกกายาผู้ปราชัย เขามิได้อ่อนแอ แต่ภาพฉายนั่นแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก
ยามราชวงศ์เซียนจันทร์มายารุ่งเรืองสูงสุด พวกเขาปกครองทั้งแดนจันทร์มายา แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าห้าขุมกำลังใหญ่ในปัจจุบันผนวกฤทธิ์ ศิษย์ที่พวกเขาฝึกฝนย่อมแข็งแกร่งเป็นธรรมดา
เซียนมนุษย์จากสำนักเซียนเป่ยฮวงรักษาผู้ฝึกกายาที่บาดเจ็บพลางเตือนศิษย์คนอื่น ๆ “หากรู้ตัวว่าแข็งแกร่งไม่พอก็อย่าขึ้นไปเดี๋ยวจะบาดเจ็บล้มตายกันเปล่า ๆ”
ผู้อาวุโสจากสำนักเซียนอื่น ๆ ก็เตือนศิษย์ตนเองเช่นนี้
กล่าวคือ ต้องเป็นสามอันดับแรกของระดับถึงมีโอกาสเอาชนะภาพฉายได้สองสามภาพ แม้ผู้อื่นจะขึ้นไปเอาชนะภาพฉายได้สักภาพสองภาพก็ไม่มีประโยชน์
เหมียวเสียหันไปกำชับเจียงผิงอันที่ข้างตัว “เห็นหรือยัง นี่คือความน่ากลัวของผู้ฝึกตนจากภพเซียน อย่าได้ประมาทเชียว”
นางกลัวว่าเจียงผิงอันจะทำผิดซ ้ารอย
