้แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที
รากฐานบรรลัยแล้ว!
เจียงผิงอันเบิกตากว้าง หัวใจเกือบแตกเป็นเสี่ยงตาม
นี่คือรากฐานเทพโบราณนะ!
แต่กลับถูกโครงกระดูกนี้ขยี้แหลกเละไป!
“ข้าช่วยเจ้าลบความทรงจำเดิมของรากฐานนี้แล้ว หาไม่เจ้าจะถูกชิงร่าง เจ้ามิอาจขัดขืนการชิงร่างของตัวตนแข็งแกร่งเช่นนี้ได้หรอก รากฐานที่แตกสลายมิกระเทือนถึงพลังของมัน สะดวกต่อการดูดซับเสียอีก”
เพียงหัตถ์โครงกระดูกนี้โบกเบา ๆ เศษเสี้ยวนับหมื่นก็ลอยไปตรงหน้าเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันรีบคว้ามันไว้แล้วกุมกำปั้นคารวะ “ขอบคุณผู้อาวุโส!ผู้น้อยเองที่โง่เขลามิทราบการณ์”
ปรากฏว่าโครงกระดูกนี้ช่วยเขาทำลายวิกฤติทิ้ง นึกว่าอีกฝ่ายคิดจะปล้นรากฐานของเขาไปเสียอีก
โครงกระดูกมิได้ตอบ ชักแขนกลับเข้าโลงแก้วผลึกแล้วกลับสู่ภวังค์หลับใหล
อาจเป็นเพราะสติรับรู้ของรากฐานถูกลบไปแล้ว ในที่สุดเจียงผิงอันจึงสัมผัสพลังอันยิ่งใหญ่ในรากฐานเทพโบราณได้
กระทั่งเสี้ยวเล็ก ๆ เพียงหนึ่งยังมีพลังมหาศาลกว่ากฎเกณฑ์ในแก่นพลังต้นโลกาก่อนหน้านี้อีก
เจียงผิงอันดีใจจนเนื้อเต้น นำเสี้ยวรากฐานเทพโบราณชิ้นจ้อยเข้าปากกลืนอย่างแทบรอไม่ไหว แล้วชักนำมันเข้าใกล้รากเซียนเริ่มทำความเข้าใจมัน
ในร่างทั้งสามของเขา ร่างจริงนี้อ่อนแอที่สุด จะมีก็เพียงรากเซียนกำลังเก้าดาราและรากเซียนโน้มถ่วงเก้าดาราสุดแสน ‘ธรรมดา’และความสามารถสลายพิษเท่านั้น เทียบกับอีกสองร่างแล้วก็งั้น ๆ
หากเขาดูดซับรากฐานเท