จมิได้มีพรสวรรค์เพียงแปดดารา
“ด้วยระดับพลังปัจจุบันของเจ้า น่าจะติดสิบอันดับแรกของระดับได้ อยากไปเข้าร่วมการประลองห้าสำนักเซียนใหญ่ที่ดินแดนลับจันทร์มายาด้วยกันหรือไม่ หนนี้ศิษย์พี่หญิงผู้นี้จะไม่ห่างเจ้า ต้องคุ้มกันเจ้าได้แน่”
“เจ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไรนะ ศิษย์พี่หญิงจะช่วยเจ้าชิงผลเต๋าวิญญาณเซียนกลับมาให้ได้ ศิษย์พี่หญิงสัญญากับเจ้าแล้วนี่”
พวกเขากำลังจะออกเดินทางไปประลองชิงที่ผลเต๋าวิญญาณเซียนกันแล้ว ปกติเหมียวเสียมิได้สนใจเรื่องนี้มากมายอะไร
แต่นางสัญญากับเจียงผิงอันไว้แล้วว่าจะหาผลเต๋าวิญญาณเซียนให้เขาผลหนึ่ง
“ไปด้วยกันเถอะ”
เจียงผิงอันมิได้วางใจมากนัก เขาจึงยังจะไปเอง ขณะเดียวกันเขาก็อยากพบเหล่าผู้มีพรสวรรค์จากห้าสำนักเซียนใหญ่ด้วย
“ไป ข้าจะให้ตำแหน่งกับเจ้า”
เหมียวเสียพาเจียงผิงอันออกจากห้องฝึกฝนมายังจัตุรัสซึ่งมีเรือศึกสีทองลำหนึ่งจอดเทียบ ผู้อาวุโสมากมายกำลังเสวนาเรื่องบางอย่างอยู่ ศิษย์มากมายที่เข้าร่วมศึกยืนอยู่เบื้องหลัง
เมื่อเห็นเหมียวเสียปรากฏตัว เหมียวจิ่งก็บ่นอุบ “ข้ารอเจ้าอยู่เนี่ยเอาเวลาไปคลอดบุตรอยู่หรือไร?”
ใบหน้าเหมียวเสียมืดทะมึน ออกหมัดใส่อกอีกฝ่าย “เป็นผู้อาวุโสช่วยจริงจังหน่อยมิได้หรือ?”
ใครจะคิดว่าเหมียวจิ่งผู้เป็นที่หวั่นเกรงในแดนจันทร์มายาจะไร้ความจริงจังเช่นนี้
“น้องชายข้าก็อยากเข้าร่วมประลองด้วย ให้ตำแหน่งเขาด้วยสิ”เหมียวเสียชี้เจียงผิงอันอย่างภาคภูมิ
เ
