าย
ประมุขศาลาให้ของดี ๆ กับเจียงผิงอันกี่ชิ้นกัน?
“เจ้าว่าอะไรนะ? บอกว่าฮั่วไห่โจว ผู้อาวุโสของฝ่ายรักษาระเบียบบอกให้เจ้าลงมือกับข้ารึ!”
เจียงผิงอันพลันอุทาน
เริ่นจวินผงะ “เจ้าพูดเหลวไหลอะไร ข้าไม่ได้พูด…”
เปรี้ยง!
เจียงผิงอันเหวี่ยงร่างเริ่นจวินลงรุนแรงจนพื้นร้าว เศษศิลากระจัดกระจายทั่วทิศ
เจียงผิงอันเหยียบปากเริ่นจวิน ตะโกนเสียงดัง “อะไรนะ! เจ้ายังบอกอีกว่าฮั่วไห่โจวเป็นไส้ศึกจากเคหาสน์เทพจันทรา! เขาร่วมมือกับเคหาสน์เทพจันทรามาทำลายความสามัคคีของเราศาลาเติงเซียนจึงให้ฝ่ายรักษาระเบียบกระทำการตามใจชอบ?”
ดวงตาของเริ่นจวินเบิกกว้าง แต่ยามจะอธิบาย เจียงผิงอันก็ออกหมัดดับสติของเขาไปในคราวเดียว
แน่นิ่งไม่เหลือลม
เจียงผิงอันลุกขึ้น เช็ดเลือดออกจากถุงมือ ก่อนจะกล่าวกับปวงชนรอบกาย
“ทุกท่านได้ยินแล้ว เมื่อครู่เริ่นจวินสารภาพว่าฮั่วไห่โจว ผู้อาวุโสของฝ่ายรักษาระเบียบเป็นสายลับสมคบคิดกับเคหาสน์เทพจันทรากระทำการโหดเหี้ยมกดขี่ข้าและศิษย์สำนักทุกท่าน”
ศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบ “???”
ผู้ชมทั้งหลาย “…”
หูพวกเขาหนวกหรือ?
ไฉนจึงไม่ได้ยินอะไรเลย?
