วรรค์ศิษย์เขาต ่าไปเสียแล้ว
ผู้อาวุโสคนอื่นมากมายเยินยอเขาที่หาเมล็ดพันธุ์ชั้นดีได้ ทำให้อาจารย์อย่างเขาพลอยได้หน้าไปด้วย
แน่นอน เหตุที่ถานกว่างโซ่วใจกว้างเพียงนี้ก็เพื่อตัวเอง
อีกครึ่งปีจากนี้ ไป๋ฟานจะไปปราชันกับศิษย์อัจฉริยะจากสี่สำนักเซียนใหญ่ ณ ดินแดนลับจันทร์มายา หากไป๋ฟานทำผลงานได้ดีอาจารย์เช่นเขาก็ยิ่งได้หน้าได้ตา
ยิ่งกว่านั้น ไม่ช้าก็เร็วไป๋ฟานก็จะกลายเป็นอวตารหนึ่งของเขาดังนั้นยิ่งไป๋ฟานแข็งแกร่ง ยิ่งดีต่อเขา
จุดอื่นที่ต้องการทรัพยากรให้ปล่อยไว้ก่อน ต้องบ่มเพาะอวตารร่างนี้เป็นอันดับแรก
“ผลึกเซียนที่ต้องใช้เข้าสระเซียนเทียนหลาน อาจารย์จะช่วยเจ้าจ่าย ก่อนจะไปดินแดนลับจันทร์มายา เจ้าฝึกฝนในนั้นอย่างสบายใจได้เลย”
ถานกว่างโซ่วตบบ่าเจียงผิงอันด้วยใบหน้าสุดภาคภูมิ ก่อนจะพาเขาไปยังสระเซียนเทียนหลาน
สระเซียนเทียนหลานอยู่ ณ ใจกลางของสำนักเซียนเทียนหลานมียอดฝีมือมากมายเฝ้าอยู่ วางค่ายกลไว้เกินคณานับ
ก่อนจะจ่ายเงินเข้าสระเซียน ถานกว่างโซ่วยังลังเลอยู่เล็กน้อยแต่เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของอวตารร่างนี้ เขาก็กัดฟันส่งศาสตราเซียนชิ้นหนึ่งออกจ่าย
“ผู้อาวุโสถาน เจ้าดีกับศิษย์เจ้ายิ่งนัก”
ผู้อาวุโสซึ่งรับหน้าที่ดูแลสระเซียนเทียนหลานชื่นชมถานกว่างโซ่วยิ่ง เพื่อศิษย์คนเดียว เขากลับยอมจ่ายกระทั่งศาสตราเซียน
“ฮ่า ๆ เพื่อความยืนยงของสำนักเซียน เราย่อมสมควรทุ่มเทฝึกฝนคนรุ่นต่อไปอยู่แล้ว”
ถานกว่างโ
