เหตุตาลปัตรเฉียบพลันนี้เกิดขึ้นโดยปวงชนมิทันตั้งตัว
ปวงชนคิดไปว่าไป๋ฟานจะถูกเคอเหมิ่งในลักษณ์สามสัตว์เทพพิชิตรอมร่อ
แต่เกินคาด เคอเหมิ่งเสียเองที่กระเด็นไปพร้อมบาดแผล!
เกล็ดบนหมัดของเคอเหมิ่งร่วงหลุด โลหิตหยาดหยด
ปวงชนมองมาที่ดวงแสงสีขาวตรงหน้าเจียงผิงอันอย่างสุดฉงนใจและเคร่งขรึม
“นี่มันอะไรกัน พลังทำลายล้างแข็งกล้าอะไรเช่นนี้ เป็นวรยุทธ์อะไรหรือ?”
ทุกผู้ล้วนสัมผัสได้ว่าดวงแสงสีขาวตรงหน้าเจียงผิงอันแผ่ปราณแข็งแกร่งจนน่าขนลุกยิ่ง
เจียงผิงอันยกมือซ้ายขึ้น หลุมดำกลืนกินปรากฏลักษณ์แล้วขยายตัวเฉียบพลันจนสมมาตรกับดวงแสงสีขาวในมือขวา
หนึ่งดำหนึ่งขาว สองสิ่งเชื่อมโยง ให้บรรยากาศประหลาดพิกล
ครั้งนี้ เจียงผิงอันเปิดฉากโจมตีก่อน เขาเงื้อหลุมดำกับดวงแสงสีขาวขึ้น ผลักเข้าไปหาเคอเหมิ่ง
เคอเหมิ่งเหวี่ยงหมัดโจมตีสุดกำลังทันที
สองฝ่ายประมืออย่างดุเดือด ทุกการปะทะกระเพื่อมคลื่นพลังมหาศาล
แม้ทั้งสองดูเหมือนสูสี แต่ผู้ใดที่สายตาดีสักหน่อยล้วนเห็นได้ว่าผู้เพลี่ยงพล ้าคือเคอเหมิ่ง
ทุกครั้งที่ปะทะกัน พลังในตัวเคอเหมิ่งก็ยิ่งลดน้อย ทั้งโลหิตซึ่งกระเซ็นจากกายยังถูกหลุมดำของไป๋ฟานกลืนกิน
หลังจากหลุมดำกลืนพลังเข้าไป การโจมตีของดวงแสงสีขาวก็ยิ่งรุนแรง
หนึ่งดูดซับพลัง หนึ่งปลดปล่อยพลัง
เคอเหมิ่งอยากหาโอกาสจู่โจมตัวเจียงผิงอันตรง ๆ แต่ก็มิอาจโจมตีโดนได้เลย
ไม่ว่าจะเป็นหลุมดำหรือดวงแสงสีขาวล้วนสามารถทั้งปัดป้องแ
