พียงหนังศีรษะชายิบ“เรียนอาจารย์ ศิษย์ตื่นเต้นเกินไปจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ขอรับ”
“อาจารย์ ข้าขอกลับมาฝึกฝนภายหลังได้หรือไม่ขอรับ ข้าอยากกลับไปแจ้งข่าวดีแก่สหายก่อน”
เขาต้องออกจากที่นี่!
“รีบร้อนไปไย ย่อยแก่นพลังเสียก่อนสิ หาไม่ออกไปเจ้าก็จะถูกชิงมันไปง่าย ๆ มาสิ กินโอสถนี่ แล้วอาจารย์จะช่วยเจ้าย่อยแก่นพลัง”
ถานกว่างโซ่วนำโอสถสีแดงเม็ดหนึ่งออกมาส่งให้เจียงผิงอัน
โอสถสีแดงแผ่กลิ่นหอมประหลาด รอบข้างมีรัศมีประหลาดสีแดงพริบพราย
ร่างของเจียงผิงอันสะท้าน
ผู้อื่นอาจมองไม่เห็น แต่เขาเห็นชัดว่ามีแมงมุมสีแดงตัวหนึ่งในโอสถนี้!
สารเลวเฒ่านี่จะเปลี่ยนเขาเป็นหุ่นเชิดจริง ๆ ด้วย!
“ไฉนไม่รับไปเล่า?”
ถานกว่างโซ่วเห็นเจียงผิงอันไม่ขยับ ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย
เจียงผิงอันรับโอสถมา กล่าวด้วยสีหน้าตื้นตันทันใด “ไม่เคยมีใครดีกับศิษย์เพียงนี้มาก่อน ศิษย์จึงใจลอยเล็กน้อยขอรับ ขอบคุณสำหรับโอสถขอรับ!”
“กับอาจารย์ เจ้ามิต้องสุภาพนักหรอก เอาเลย กินมันสิ”
รอยยิ้มของถานกว่างโซ่วหวนคืน เขานึกว่าไป๋ฟานผู้นี้จะจับพิรุษในโอสถได้เสียอีก
ถูกต้อง นี่คือโอสถที่เปลี่ยนคนเป็นหุ่นเชิดได้
ถานกว่างโซ่วรับมือคนมาตั้งแต่เด็ก โป้ปดกลับกลอก ไม่ไว้ใจผู้ใด แม้กระทั่งญาติมิตรของตน
ครั้งหนึ่ง เมื่อออกสำรวจดินแดนลับจันทร์มายา เขาก็ได้พบวิธีหลอมโอสถหุ่นเชิดและวิชาลับ
เขาเปลี่ยนบุตรหัวดื้อของเขาเป็นหุ่นเชิดเป็นรายแรก แต่นั้นมาบุตรผู้นั้นก็
