เชื่อฟังเขา สงบเสงี่ยมทำตัวดี ไม่สร้างปัญหาอีกเลย
แต่นั้นมา ศิษย์ทุกนามที่ถานกว่างโซ่วเคยรับมาก็ถูกเปลี่ยนเป็นหุ่นเชิด
ใจคนซับซ้อนเกินสิ่งใด ไม่มีใครรู้ว่าผู้ที่ปากเอ่ยชม ในใจคิดอะไรอยู่
มีเพียงหุ่นเชิดที่จะไม่หลอกคน ไม่หักหลังกัน เขามิต้องห่วงว่าจะถูกทรยศลับหลัง
นอกจากนั้น วิชาลับหุ่นเชิดยังช่วยเขาให้ชิงร่างหุ่นเชิดได้ด้วยเมื่อถึงคราวอันตราย ก็สามารถทิ้งร่างหลักไปสิงสู่หุ่นเชิดได้โดยมิต้องเผชิญอุปสรรคใด
สรุปก็คือ เตรียมภาชนะไว้ป้องกันภัยล่วงหน้า
เจียงผิงอันมองโอสถตรงหน้าตนด้วยสมองแล่นเร็วจี๋ เขาควรทำเช่นไร? กินหรือไม่กินดี?
หากเขาไม่กิน อีกฝ่ายจะสังเกตเห็นแล้วลงมือกันทันทีแน่นอน
แต่หากกิน ก็จะถูกอีกฝ่ายควบคุม เปลี่ยนให้เป็นหุ่นเชิด
เจียงผิงอันมิกล้าลังเล ยกมือนำโอสถอันเรืองแสงสีแดงประหลาดเข้าปากไป
หากเขาไม่กินมัน เขาก็อาจถูกฆ่าได้ทันที
ยามนี้ต้องวัดดวงแล้ว
เมื่อเห็นเจียงผิงอันกลืนโอสถลงไป ถานกว่างโซ่วก็แย้มยิ้ม “นั่งลง อาจารย์จะช่วยเจ้าย่อยผลึกแก่นพลัง”
การช่วยย่อยผลึกแก่นพลังหาใช่จุดประสงค์ไม่ จุดประสงค์แท้จริงคือใช้เคล็ดวิชาพาแมงมุมสีดำไปยังรากเซียนของอีกฝ่ายต่างหาก
พรสวรรค์ของไป๋ฟานเลิศล ้า พลังกลืนกินที่อีกฝ่ายมีน่าตื่นเต้นนักแม้แต่กับเขา
เมื่อกอปรกับผลของผลึกแก่นพลัง พรสวรรค์สามารถถูกพัฒนาขึ้นอีก เป็นร่างสำรองที่ดี
แมงมุมสีแดงมายังรากเซียนของเจียงผิงอัน
ทว่า เมื่อมันเห็นว่ามี
