ความเหน็ดเหนื่อยและความเครียดกดดันจนเรี่ยวแรงถดถอย โซนาตาไม่มีทางเลือกจึงตัดสินใจให้ทั้งห้าหยุดพักครู่หนึ่งในขณะที่เขาและอัลโตยังคงแยกสำรวจรอบ ๆ อย่างใจเย็น
ไม่กี่นาทีต่อมา โซนาตาลากหมีตัวหนึ่งติดมือมาด้วย มันมีเกล็ดหนาแข็งราวกับหุ้มเกราะ เขาพบว่ามันเป็นอย่างที่เพื่อนสนิทบอก เจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้มีทักษะเวทมนตร์ที่หาไม่ได้ในสิ่งมีชีวิตทั่วไป ทำให้การจัดการมันยุ่งยากกว่าที่คิดเล็กน้อย
ส่วนอัลโตแม้จะไม่ได้มีตัวอะไรติดมือมา แต่เขาก็วิ่งมารวมกลุ่มด้วยสีหน้าตื่นตกใจ ดูเหมือนว่าสายตาพิเศษของเขาจะมองเห็นเรื่องน่าแปลกอีกแล้ว
“ฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จะว่าเป็นแนวหน้าผาก็ไม่ใช่” อัลโตอธิบาย “มันถูกปกคลุมด้วยรากไม้และเถาวัลย์ก็เลยดูยาก แต่มันเป็นของที่ถูกสร้างขึ้นมาแน่นอน”
“ถูกสร้างขึ้น” โซนาตาเลิกคิ้วขึ้น “ที่ดาวนี้มีมนุษย์หรือเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาอื่นงั้นเหรอ”
“มีความเป็นไปได้ ไม่รู้สิ หรือบางทีอาจจะเป็นฝีมือของเซอร์เรียน”
มีทางเดียวที่จะได้คำตอบ พวกเขาตัดสินใจไปดูมันให้เห็นกับตา โซนาตาล่วงหน้าไปก่อนพร้อมกับอัลโตด้วยความเร็วเต็มอัตรา เพราะไม่อยากให้พวกทหารที่ชักช้าเป็นตัวถ่วง
เมื่อไม่ต้องคอยพะวักพะวงกับพวกผู้ติดตาม ทั้งคู่ก็ไปถึงจุดหมายในเวลาไม่นานนัก มันเป็นอย่างที่อัลโตอธิบายเอาไว้ หน้าผาแห่งนี้ไม่เหมือนกับหน้าผาทั่วไป มันดูคล้ายกับประตูขนาดยักษ์ที่น่าจะจับเอาเซคเตอร์วันทั้งลำยัดเข้าไปได
