ครับ มีแค่พวกเรา” โจวอี้พยักหน้าและพูดต่อ “แต่ว่าคนอื่น ๆ ที่ได้สมบัติไป ผมเองก็ไม่รู้ว่าได้อะไรไปนะครับ เพราะตอนนั้นผมเองก็ง่วนอยู่กับการเก็บของอยู่เหมือนกัน”
“ไม่เลว” จ้านหลิงอวิ๋นพยักหน้าพลางยกยิ้มที่ยากจะได้เห็น
เขารู้ว่าทำไมโจวอี้ถึงได้บอกว่าให้รีบกลับก่อนเมื่อออกมาจากสุสานมังกรได้
โจวอี้มีสมบัติติดตัวอยู่ หากผู้แข็งแกร่งระดับผสานเต๋ารู้เข้าเกรงว่าจะริษยาและอาจลุกขึ้นมาฆ่าเพื่อชิงสมบัติไป
“โจวอี้ ขอถามอย่างหนึ่งสิ” จ้านหลิงอวิ๋นพูดขึ้น
“ว่ามาสิครับ”
“นายได้ไข่มุกแก่นชีพจากสุสานมังกรมาเยอะขนาดนี้ จะแบ่งให้สำนักเท่าไหร่?”
“สองในสามครับ” โจวอี้ตอบโดยไม่รอช้า
อันที่จริงเขาคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่อยู่ในสุสานมังกรแล้ว
เขาอยู่รอดปลอดภัยมาได้ก็เพราะการคุ้มครองจากสำนัก คราวนี้ที่มาสุสานมังกรก็เพราะอาจารย์ฉู่เทียนฮุ่ยบอกให้มา สมบัติส่วนนี้จึงต้องยกให้สำนัก ถึงอย่างไรตอนนี้ผู้อาวุโสของสำนักโอสถก็คอยคุ้มกันโลกตงเทียนอยู่ ต้องสู้กับพวกต่างโลก น่าจะต้องใช้ทรัพยากรในการเสริมพลังยุทธ์เป็นจำนวนมาก
ส่วนอีกหนึ่งในสามเขาจะใช้ในการฝึกวิชาให้คนของฝ่ายตัวเอง
ตอนนี้เขามีพวกพ้องมากมาย ไม่เพียงแค่บริษัทรักษาความปลอดภัยหลงหยวนเท่านั้น แต่ยังต้องมอบให้ทางเกาะซ่อนหมอกและค่ายลับที่ไซบีเรียด้วย
ลำพังแค่สามที่นี้ แต่ละเดือนก็ใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาลแล้ว
“ไม่เลว” จ้านหลิงอวิ๋นยิ้มพลางพยักหน้า
หลินหมิงถังที่นั่งอยู