การรวมตัวกันของสัตว์ประหลาดต่างโลกทำให้บรรดาผู้แข็งแกร่งในโลกผู้ฝึกยุทธ์หวั่นใจ
พวกเขาต่างบุกป่าฝ่าดงเข้ามาด้านในสุสานมังกรคราวนี้ได้ผลประโยชน์ไปไม่น้อย
ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ไขมุกแก่นชีพมาจำนวนมาก รวมถึงสมบัติสวรรค์อีกมากมาย ทว่าเพราะไม่สามารถแบกติดตัวไปได้ จึงฝังซ่อนเอาไว้ตามที่ต่าง ๆ และเตรียมกลับไปเอาออกมา
ทว่าเมื่อฝูงสัตว์ประหลาดต่างโลกมาถึงที่นี่…
แล้วจะทำอย่างไรดี?
รีบหนีอย่างนั้นหรือ?
ยอมทิ้งสมบัติที่ได้มาอย่างนั้นหรือ?
“ฉันหวังว่าพวกมันจะไม่มาถึงที่นี่ ขอแค่มาไม่ถึง ฉันเชื่อว่าไม่นานเดี๋ยวพวกมันก็ถอยกลับไปอยู่ในสุสานมังกรตามเดิมเอง” ชายชราที่อยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นสมบูรณ์พร้อมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว! ฉันหวังว่าอีกไม่นานสัตว์ประหลาดต่างโลกพวกนั้นจะถอยไปเหมือนกัน” อีกคนบอก
พวกเขาทำได้เพียงเฝ้ารอดูผลลัพธ์
ขอเพียงพวกมันถอยไป พวกเขาก็มีโอกาสกลับไปเอาไข่มุกแก่นชีพและสมบัติสวรรค์เหล่านั้น
“โจวอี้ รีบออกจากที่นี่กันเถอะ” หลินหมิงถังกระซิบบอก
“ครับ!”
โจวอี้พยักหน้าพลางกวาดสายตามองและเอ่ยว่า “ทุกคนครับ แก่นวิญญาณที่ผมติดค้างทุกคนเอาไว้ เดี๋ยวผู้แข็งแกร่งจากสำนักโอสถจะเอาไปมอบให้ทีหลัง ถ้าผู้อาวุโสคนไหนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งก็มาหาผมที่เมืองจินหลิงได้ครับ ผมจะเอาแก่นวิญญาณที่ติดค้างเอาไว้ให้ ตอนนี้ผมขอตัวก่อน”
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ก็เผยท่าทีตกใจ
หลายคนอยากจะรั้งโจวอี้ กระทั่
