บนถนนทางหลวงกว้างขวาง รถออฟโร้ดสีดำสองคันแล่นมุ่งหน้าไปยังเมืองเยี่ยเฉิง โจวอี้ที่นั่งอยู่เบาะหลังรถคันหน้าได้ยินเสียงร้อนรนจากปลายสายก็ใจคอไม่ดี
เขารับรู้ได้ถึงความผิดปกติจากถ้อยคำของอู๋ซินเยว่
ลูกชายของเขาผิดปกติ
ผิดปกติตรงไหนกัน?
หรือจะมีอาการบกพร่องแต่กำเนิด
ระหว่างที่โจวอี้ครุ่นคิดไปต่าง ๆ นานา ก็มีมือหนึ่งเอื้อมมาแตะไหล่
“ท่านลุง” โจวอี้หันไปมองจ้านหลิงอวิ๋น
“อย่าเพิ่งคิดไปเรื่อย เล่ามาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นในสุสานมังกรนั่น แล้วคนที่เดินทางมาด้วยกันกับเราเป็นใคร?” จ้านหลิงอวิ๋นถาม
“ท่านลุงครับ เขาชื่อหลินหมิงถัง เป็นตาของผมเอง แต่ว่าเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับนะครับ” โจวอี้กระซิบบอก
“อืม!”
อีกฝ่ายพยักหน้าด้วยท่าทีสุขุม
เฉินซานที่บังคับพวงมาลัยตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของโจวอี้
ใช่แล้ว!
แม้ว่าอาจารย์ลุงน้อยจะเป็นลูกหลานตระกูลโจว แต่ก็มีญาติฝ่ายแม่เช่นกัน เขาเพียงนึกไม่ถึงว่าตาของเจ้าตัวจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นสมบูรณ์พร้อม
“ท่านลุงจ้านครับ เกิดเรื่องมากมายในสุสานมังกร เราต่อสู้กันหนักมาก…”
โจวอี้เลิกกังวลเรื่องลูกและเริ่มเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองในสุสานมังกรโดยไม่ปิดบังแต่อย่างใด รวมถึงการรับซื้อไข่มุกแก่นชีพและการติดค้างแก่นวิญญาณ
“สรุปก็คือสุดท้ายคนที่เข้าไปในสุสานมังกรโบราณและได้สมบัติจากด้านในมีแค่พวกนายกับอีกราว ๆ ยี่สิบคนเหรอ?” จ้านหลิงอวิ๋นถามด้วยความแปลกใจ
“
