ลึกเข้าไปในสุสานมังกร
แผ่นดินและภูเขาสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
เมื่อร่างกระเด็นออกมาจากอุโมงค์แห่งหนึ่งในภูเขา สองขาก็รีบวิ่งออกไปด้วยความเร็วปานสายฟ้าเพื่อไปยังยอดเขาอีกลูกที่อยู่ห่างออกไปราว 5-6 กิโลเมตร
พวกเขาเฝ้าดูเขาหินดำที่อยู่ด้านหลังพังทลาย ความสูงของมันถึงกับลดลงไปอย่างน้อยหลายร้อยเมตร
ฝุ่นละอองลอยขึ้นฟุ้งตลบ เสียงสัตว์ประหลาดต่างโลกกำลังคร่ำครวญ
สัตว์ประหลาดต่างโลกรูปร่างคล้ายนกจำนวนนับไม่ถ้วนลอยขึ้นไปบนผืนฟ้า บินไปมาหนาแน่นอยู่กลางอากาศ
“กรร!…”
“โฮก!…”
ไกลออกไปภายในภูเขา สัตว์ประหลาดต่างโลกจำนวนนับไม่ถ้วนส่งเสียงคำรามและโหยหวน คลื่นเสียงเหล่านั้นดังมาระลอกแล้วระลอกเล่า
ฉากการพังทลายของภูเขาหินดำทำให้ผู้คนกว่ายี่สิบคนตกตะลึงอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ แต่ก็ยังคงรู้สึกตกใจและหวาดกลัวกับสิ่งที่เห็น
“โชคดีที่เราหนีได้เร็ว ไม่อย่างนั้นคงจะตายอยู่ในสุสานมังกรโบราณ” หลินหมิงถังพึมพำอยู่ข้าง ๆ โจวอี้
“ถึงแม้ว่าเราจะหลบหนีมาได้ แต่อันตรายก็ยังมีอยู่ครับ” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น
ใช่แล้ว!
อันตรายยังมีอยู่
“เพราะสัตว์ประหลาดต่างโลกตัวยักษ์ที่บินได้กว่าสิบสายพันธุ์ได้บินมาจากส่วนลึกของภูเขาแล้ว มันบินวนไปบนท้องฟ้าและมองลงไปด้านล่าง นอกจากนี้บนยอดเขาที่พังทลายอยู่ตรงข้ามกัน สัตว์ประหลาดต่างโลกหลายตัวที่สูงราว ๆ หกสิบหรือเจ็ดสิบเมตรก็กำลังคำรามออก