บทที่ 857 เข้ามาเลย!
โจวอี้และพรรคพวกของเขาไม่คาดคิดว่าจะมีบุคคลที่สามนอกเหนือจากสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กันอยู่ก่อนหน้านี้
เมื่อพวกเขารีบขึ้นไปบนหินดำ ก็เห็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นหลายฝ่าย
การต่อสู้ยุติลงชั่วคราว สายตาหลายคู่หันไปทางโจวอี้โดยที่แสดงสายตาไม่เป็นมิตร
คนเดียวที่ดูประหลาดใจคือเลี่ยหยงป้า ซึ่งครั้งหนึ่งเคยท้าทายโจวอี้และพ่ายแพ้
บางคนที่อยู่ที่นี่จำโจวอี้ได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ฝีมือของเขาในการขึ้นบันไดสวรรค์นั้นค่อนข้างตื่นตาตื่นใจ ไม่ว่าจะเป็นคนที่รู้จักโจวอี้ในคุนหลุนหรือผู้ที่รู้เรื่องเกี่ยวกับโจวอี้ก็ล้วนจดจำอัจฉริยะคนนี้ได้
“เลี่ยหยงป้า ทำไมไม่ทักทายฉันหน่อยล่ะ?” โจวอี้ร่อนลงบนหินสีดำ สายตาของเขากวาดมองทุกคนก่อนจะพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่” เลี่ยหยงป้าในสภาพสะบักสะบอมเดินไปหาโจวอี้พลางเอ่ยทำความเคารพสามครั้ง
“น้องชายที่แสนดี บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น? คนพวกนี้คือใคร?” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม
“ไอ้สารเลวนี่มาจากไหนถึงได้กล้าอวดดี!” ลี่ไห่รุ่ยจากนิกายอสูรดำจ้องมองที่โจวอี้อย่างเย็นชา
“แล้วไอ้หมาแก่นี่โผล่มาจากไหน กล้าดียังไงถึงได้มาพูดกับฉันแบบนี้” โจวอี้ตอบโต้อย่างดุเดือด
“แกกำลังรนหาที่ตาย!” ลี่ไห่รุ่ยโกรธจัด
“ไม่ว่าฉันจะแสวงหาความตายหรือไม่ก็ตาม แล้วทำไมแกไม่ลองดูหน่อยล่ะ”โจวอี้หัวเราะเยาะ
“ดี! แกกล้าพูดกับฉันแบบนี้ ช่างกล้าหาญ ไอ้หนู ฉันหวังว่าแกจะเก่ง
