จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ มีวิกฤตการณ์เกิดขึ้นในสุสานมังกรหลายครั้ง และหากมีใครบังเอิญอยู่ที่นี่ก็จะถูกฝังรวมกับมังกรโบราณ
ทว่า!
โจวอี้กับพรรคพวกเข้าสุสานมังกรมาได้สองวันแล้วก็ยังไม่พบอันตรายแต่อย่างใด อีกทั้งยังไม่เห็นผู้ฝึกยุทธ์คนไหนที่เข้ามาถึงด้านในก่อนพวกเขา
ราวกับว่าอยู่ ๆ ทุกคนก็หายตัวไป
พวกเขายืนสำรวจด้านหน้าสุสานมังกรโบราณอยู่นาน แต่ก็ไม่พบความผิดปกติ
“โจวอี้ สถานการณ์มันชักจะแปลก ๆ แล้วนะ” จ้านเฟิงนิ่วหน้าบอก
“แปลกตรงไหนเหรอครับ?” โจวอี้ถาม
“ที่นี่เป็นเขตแดนลับ น่าจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่บ้าง ถึงยังไงก็มีปราณวิญญาณฟ้าดินสูงขนาดนี้ คงเป็นสถานที่ของสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา หรือกระทั่งสัตว์ประหลาดที่ไม่มีความคิด” จ้านเฟิงกวาดสายตามองไปโดยรอบอย่างระแวดระวัง “แต่ว่าเราเข้ามาที่นี่ได้สองวันแล้ว กลับยังไม่เจอสัตว์สักตัว แม้แต่ยุงก็ไม่มี”
คำทักท้วงของเขาทำให้ทุกคนหวั่นใจ
ใช่แล้ว!
นอกจากหลุมศพและต้นไม้ที่ขึ้นกระจัดกระจายไปทั่วก็ไม่พบสิ่งมีชีวิตแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นโจวอี้ก็ราวกับนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงมองผู้อาวุโสทั้งสี่จากตำหนักเทียนจีเก่าแล้วถามว่า “ผู้อาวุโสครับ พวกคุณมาจากตำหนักเทียนจีเก่ากัน น่าจะมีญาณหยั่งรู้ใช่ไหมครับ พอจะทำนายการเดินทางของเราได้ไหมครับ?”
“เราไม่มีญาณหยั่งรู้หรอก” ดาบดาราหนึ่งตอบพลางส่ายหน้า
“ไม่มีเหรอครับ?”
“ใช่แล้ว เราไม่มีหรอก เรามีชีวิตอยู่เพื่อสองสิ่งเท่านั้
