คนอื่น ๆ ซึ่งยังไม่ลงมือ ขณะพึมพำว่า
“หากพวกเจ้าไม่สู้กันต่อ จะเก็บเกี่ยวในตอนท้ายได้อย่างไร มอบความกล้าให้พวกเจ้าสักหน่อยแล้วกัน”
เจียงผิงอันวางมือกลับลงบนสายฉิน ดีดมันเบา ๆ
เตร้ง~
ยามสายฉินถูกดีด วิญญาณปวงชนในสมรภูมิก็สะท้าน
ลำนำศึกอันเปี่ยมอารมณ์ถูกบรรเลง จำนงศึกในทุกดวงใจถูกกระตุ้นลุกโหมอย่างเกินควบคุม โลหิตร้อนรุ่มเดือดพล่าน ปราณทรงพลังระเบิดออกจากกาย
“ฆ่า!”
ไม่รู้ผู้ใดตะโกนขึ้น แต่สมรภูมิซึ่งเดิมเงียบงันพลันปะทุ กระแสวายุตลบพัด วรยุทธ์เหินฉวัดเฉวียน การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างดุเดือด
“เวร! สารเลวผู้ไหนก่อเรื่องฟะ!”
