รทมิฬ ใช้ยันต์ของชิวหยวนไปเสียก่อน
“เจ้าสัมผัสมิได้หรือ? มันเหมือนจะมีคลื่นพลังเซียนนะ!” ชิวหยวนกล่าว
“คลื่นพลังเซียนอะไรกันขอรับ นายน้อยหลอนไปเอง…”
ขณะเจียงผิงอันเอ่ยปาก คลื่นพลังเซียนอีกสายก็กระเพื่อมจากใต้ธารทมิฬอีกครั้ง
ดวงตาของเจียงผิงอันเบิกกว้างอย่างตกใจ “เป็นคลื่นพลังเซียนจริง ๆ ด้วย! จะเป็นศาสตราเซียนหรือเปล่าขอรับ?”
“หุบปาก!”
ชิวหยวนตวาดใส่เจียงผิงอันด้วยกลัวเสียงของอีกฝ่ายจะถูกผู้ใดได้ยิน
เขารีบโยนธงค่ายกลผืนหนึ่งออกมา ท้องนภาถูกปกคลุมด้วยอักขระแผ่ไพศาล ผนึกคลื่นพลังที่นี่จากการรับรู้ของผู้อื่น
ชิวหยวนตื่นเต้นสุดขีด เขาอับโชคมาแสนนาน ในที่สุดก็จะมีโชคกับเขาแล้ว ตัดสินจากคลื่นพลังเซียนนี้ มันน่าจะเป็นศาสตราเซียนชิ้นหนึ่งอย่างยิ่ง ต่อให้เป็นศาสตราเซียนเสียหายก็ยังเป็นทรัพยากรล ้าค่า!
แต่คลื่นพลังเซียนนี้มาจากใต้ธารทมิฬ กฎแรงโน้มถ่วงเบื้องใต้น่าสะพรึงยิ่ง สูงล ้ากว่าริมธารเป็นไหน ๆ เขาซึ่งอยู่เพียงขั้นต้นระดับเขตแดนจึงมิกล้ามุ่งหน้าลงไป
ชิวหยวนนำยันต์สื่อสารออกมา เตรียมเรียกปู่เขากลับมาที่นี่
“นายน้อย! มิได้นะขอรับ!”
เจียงผิงอันฉวยยันต์สื่อสารมาขยี้ทิ้ง
แน่นอน จะให้ชิวซื่อผิงกลับมามิได้เด็ดขาด หากชิวซื่อผิงกลับมา เขามิถูกเปิดโปงหรือไร?
อย่าว่าแต่ฆ่าชิวหยวน ตัวเขาเจียงผิงอันนี่แหละจะตายเอง
“เจ้าทำอะไรเนี่ย!” ชิวหยวนถลึงตามองอีกฝ่าย นี่เป็นหนทางเดียวในการติดต่อปู่ของเขานะ
“นา
