ให้หน่อยได้ไหมคะ” นางพยาบาลถือแจกันดอกคาร์เนชันสองสามดอกเข้ามา พวกมันทั้งน่ามองและสร้างความมีชีวิตชีวาให้กับห้องพักคนไข้
“ค่ะ” เฝ่ยไป๋ลู่คิดว่าเป็นบริการของโรงพยาบาลเลยพยักหน้า
นางพยาบาลจึงวางดอกไม้แล้วจากไป เฝ่ยไป๋ลู๋พูดกับเวินสือเหนียนอย่างเป็นกันเอง “การบริการในโรงพยาบาลของคุณดีมากเลย”
โรงพยาบาลเซินไห่เป็นหนึ่งในทรัพย์สินอันมหาศาลของเวินสือเหนียน
“คุณเฝ่ย คุณเข้าใจผิดแล้ว ทางโรงพยาบาลกลัวว่าคนไข้จะแพ้เกสรดอกไม้ จึงไม่มีนโยบายตกแต่งห้องคนไข้ด้วยดอกไม้หรอกครับ” เวินสือเหนียนได้ยินการสนทนาระหว่างเฝ่ยไป๋ลู่กับนางพยาบาลอย่างชัดเจน จึงถอนหายใจ “ดูเหมือนว่าคุณเฝ่ยมีเรื่องให้ต้องจัดการ คุณเองก็คงผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะ”
คำพูดของเวินสือเหนียนทำให้รอยยิ้มของเฝ่ยไป๋ลู่หายไปทันที
“แล้วดอกไม้นี้มาจากไหน?”
[1] แมวแสร้งร้องไห้ทำเป็นเห็นใจหนู หมายถึง แสร้งเห็นใจ
