ณเฝ่ย คุณต้องการจะหารือเกี่ยวกับความร่วมมือแบบไหน?”
เฝ่ยไป๋ลู่ตอบ “ฉันจะช่วยชีวิตคุณ และคุณต้องสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้อะไรเกิดขึ้นกับพ่อแม่บุญธรรมของฉัน”
เวินสือเหนียนชะงักไปชั่วครู่ขณะถือลูกประคำ
ดวงตาลึกล้ำพลันเกิดคลื่นอันน่าตกใจในทันใด
เธอมีวิธีช่วยชีวิตเขาจริง ๆ!
เวินสือเหนียนเงียบอยู่นานเกินไป กระทั่งเฝ่ยไป๋ลู่เม้มปากด้วยความวิตก “ช่างเถอะค่ะ ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ฉันจะไปหาคนอื่น”
ผู้เฒ่าหลินหมินเฟิงเคยบอกว่า ถ้าเธอต้องการอะไร ก็บอกเขาได้ตลอด
หรือไปหาคู่พ่อลูกตระกูลเวินสาขาเมืองเจียงก็ได้
ทว่าภูมิหลังของคนเหล่านี้ไม่ดีเท่าของคุณชายสามเวิน
ชาวเน็ตบอกต่อกันว่า เวลามองหาต้นขา ให้มองหาส่วนที่หนาที่สุด
แต่ช่างน่าเสียดายที่ต้นขาหนานี้ดูจะจริงจังกับชีวิตและความตายมากจริง ๆ
เฝ่ยไป๋ลู่ถอนหายใจอย่างเสียใจ
“ผมไม่ได้บอกว่าไม่เห็นด้วย แค่แปลกใจน่ะครับ” เสียงของเวินสือเหนียนตึงเครียด ดวงตาสีเข้มของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ “แต่เงื่อนไขของความร่วมมือนี้ คุณเฝ่ยดูจะเสียเปรียบอยู่นะครับ”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเห็นด้วย เฝ่ยไป๋ลู่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “สำหรับฉัน ต่อให้ต้องเผชิญภัย ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
เมื่อเทียบกับความปลอดภัยของพ่อแม่บุญธรรมแล้ว ไม่นับว่าเสียเปรียบเลย
เวินสือเหนียนเข้าใจความหมายในคำพูดของเธอโดยไม่ต้องคิด แต่เขาก็ไม่พูดอะไรอีก
“คุณเฝ่ย ฉันวางช่อดอกไม้ไว้ข้างเตียง คุณช่วยดู
