บทที่ 766 คนนอกคอก
เรือโดยสารแล่นออกไปตามท้องทะเลกว้างใหญ่ท่ามกลางกระแสลมและระลอกคลื่น
ภายในห้องเครื่อง เหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ยนั่งขัดสมาธิบนพรมที่ปูเอาไว้ แต่พวกเขาไม่ได้กำลังฝึกวิชา ส่วนจ้านหลิงอวิ๋นเอนตัวพิงหน้าต่างพร้อมดาบยาวในมือ
“เจออะไรในกล่องพวกนั้นไหม?” เหลียงเหล่ยถาม
“อืม เป็นแก่นวิญญาณหมดเลย แถมเยอะเข้าขั้นน่าขนลุกเลยด้วย น่าจะเป็นทรัพยากรที่พวกนิกายอสูรดำเก็บเอาไว้บนเกาะ แล้วเสี่ยวอี้ก็ไปเจอเข้า” เวิงหลิวกุ้ยบอก
“อืม ข้าใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบดูแล้ว มันมีมากกว่าแสนแก่น แม้แต่สำหรับสำนักโอสถของเรา ยังถือว่าไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ เลย” เหลียงเหล่ยกล่าว
“เราเอาอะไรจากเสี่ยวอี้มาไม่ได้หรอก”
“ทำไมล่ะ?”
“ก่อนที่เราจะกลับไปหาเขาคราวนี้ เจ้าจำที่เจ้าสำนักบอกเราไม่ได้เหรอ เป้าหมายคือการหลบซ่อน ยังไงสำนักโอสถของเราก็ช่วยเขามากไม่ได้ การปกป้องโลกตงเทียนเป็นภาระที่หนักหนาของสำนักอยู่แล้ว เขาต้องพึ่งพาตัวเองเพื่อล้างแค้น” เวิงหลิวกุ้ยถอนหายใจ
“ใช่แล้ว! เสี่ยวอี้เป็นคนฉลาด เขาคงรู้สถานการณ์มาตลอดก็เลยรวบรวมกำลังพล เสริมสร้างความแข็งแกร่ง ถึงขั้นเอาฆาตกรฝีมือดีมาอยู่ใกล้ตัว” เหลียงเหล่ยยิ้มลำบากใจ
“อืม อันที่จริงตอนแรกก็ไม่ได้สังเกตเห็นหรอก แต่ก็มารู้ตอนที่เห็นชุดคลุมคุ้มกันขั้นสูงกับอาวุธที่เขาสั่งทำจากตำหนักหมื่นประดิษฐ์ที่เกาะไซปัน ก็เลยรู้ว่าเขาอยากพัฒนาความสามารถด้วยตัวเอง” เวิ
