บทที่ 764 กวาดล้างให้สิ้นซาก
ยาพิษ?
เขายังไม่รู้สึกถึงพิษเลย!
โจวอี้เห็นทั้งสามคนจ้องมองมาตาไม่กะพริบด้วยสีหน้าวิตก
ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงสภาพร่างกายตนเองที่ยังแข็งแรงดี และไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด!
“ผมไม่เป็นไรเลย” โจวอี้บอก
“จริงเหรอ? จะไม่เป็นไรได้ยังไง เสี่ยวอี้ คิดจะปิดบังพวกเราเหรอ ยาพิษนี้ร้ายแรงมาก แม้แต่นักหลอมโอสถในสำนักเรายังหายาถอนพิษไม่ได้เลย เราได้แต่พึ่งหมอกวิญญาณสลายเพื่อเจือจางพิษ” เหลียงเหล่ยพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“ไม่เป็นไรจริง ๆ ครับ”
โจวอี้พลันนึกได้ว่าตอนที่ซิ่วตงระเบิดก่อนหน้านี้ เขาใช้พลังอักขระเพื่อไม่ให้ได้รับแรงระเบิด
หรือจะเป็นผลจากการใช้พลังอักขระ?
จ้านหลิงอวิ๋นเอื้อมไปคว้าข้อมือชายหนุ่ม หลังจากตรวจชีพจรอยู่ครึ่งนาทีก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “เขาไม่เป็นไร ไม่ได้ถูกพิษ”
เหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ยถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น
ทว่าโจวอี้อยู่ท่ามกลางหมอกหนาเช่นนั้น พิษรุนแรงในสภาพแวดล้อมแบบนั้นจะไม่มีผลกับโจวอี้เลยได้อย่างไร หรือว่าจะสามารถต้านทานพิษได้?
“พวกคุณรีบตามตาแก่นิกายอสูรดำไปเถอะ! ถ้าเขาหนีไปได้ เราจะปิดบังเรื่องการโจมตีเกาะนี้ไม่ได้ แล้วจะมีกองกำลังหลายฝ่ายรู้ว่าเราเจอเด็กที่เหมาะกับการฝึกยุทธ์” โจวอี้รีบบอก
“ใช่ ๆ เราต้องตามจับเขาให้ได้” เหลียงเหล่ยพยักหน้า
ทันใดนั้น ทั้งสามก็กลายเป็นลำแสงพุ่งไปยังฝั่งทะเลทางเหนือทันที
โจวอี้ไม่รอ