บทที่ 763 ระเบิด
เมื่อได้ยินคำถามที่โกรธแค้นของจางโจวชิง เหลียงเหล่ยและคนอื่น ๆ ก็รู้สึกสงสัย
พวกเขาอยากรู้ว่าซิ่วตงมาจากนิกายอเวจีโลหิตหรือไม่
ถ้าใช่… คงจะน่าสนใจทีเดียว
“ซิ่วตง ตอบสิ ใช่หรือเปล่า?!” จางโจวชิงถามย้ำ
“ฮ่า ๆ ฉันซ่อนตัวอยู่ในนิกายอสูรดำมาหนึ่งร้อยสิบหกปี จากผู้ฝึกหัดยุทธ์ที่อ่อนแอ ฉันได้ทะลวงผ่านทีละขั้นจนมาสู่ระดับผสานเต๋า และแม้แต่ติดอันดับหนึ่งในหกอันดับแรกของนิกายอสูรดำเลยด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงเลยใช่ไหมล่ะ?” ซิ่วตงหัวเราะเยาะ
“แก… แกมันสมควรตาย!”
“ฉันสมควรตาย? ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันสมควรตายจริง ๆ ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมานี้นิกายอสูรดำได้สูญเสียผู้ฝึกยุทธ์อัจฉริยะไปอย่างน้อยหลายสิบคนเลยใช่ไหม? ฮ่า ฮ่า ฉันฆ่าพวกมันเองแหละโว้ย! แม่ง โครตน่าตื่นเต้นเลยว่ะ!” ซิ่วตงหัวเราะลั่น
“เป็นแกเองเหรอ! ไอ้หมาแก่!” ดวงตาของจางโจวชิงเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที
ครั้งหนึ่งนิกายอสูรดำเคยมีอัจฉริยะหลายสิบคนที่ยังไม่เติบโตทว่ากลับเสียชีวิตอย่างน่าอนาถด้วยเหตุผลหลายประการ
หนึ่งในนั้นคือลูกชายคนที่สามของเขา
อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งได้รับการยกย่องว่ามีความสามารถมากที่สุดในนิกาย
ซิ่วตงเผยแววตาเยาะเย้ยใส่จางโจวชิง จากนั้นจึงหันไปมองที่เหลียงเหล่ยและคนอื่น ๆ
ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เผยความดุร้าย ดวงตากระหายเลือดเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาคำรามด้วยความโกรธ “มันเป็นเพราะพวกแก! ไอ้หัวขโมยสำนักโอสถ พวกแกไม่ได้ป้องก
