ถูกกระตุ้น ศักยภาพการต่อสู้ถูกใช้งานอย่างเต็มที่
พลังต่อสู้ทวีขึ้นสามส่วน
ยิ่งเหมียวเสียต่อสู้ ในใจนางยิ่งตื่นตะลึง ความเร็วการพัฒนาของชายผู้นี้สูงเกินไป มิด้อยไปกว่าผู้ฝึกตนในภพเซียนเลย
สมแล้วที่มีรากเซียนแปดดารา
หกวันให้หลัง การประลองรอบแรกจบลง เจียงผิงอันใช้เวลาฝึกฝนหกสิบวันในดินแดนลับกาลเวลา
ศิษย์ใหม่ในระดับเขตแดนมีสี่พันกว่าคน หลังประลองไปหนึ่งรอบก็เหลือเพียงสองพันกว่าคน
การจับสลากรอบที่สองเริ่มต้นขึ้น
ยามเรียงแถว หยางหลวนรีบวิ่งมาต่อท้ายเจียงผิงอัน “ลูกพี่หลายวันนี้เจ้าหายไปไหนมา? ข้าตามหาลูกพี่จ้าละหวั่นตลอดหลายวันเลยนะ”
“ให้ศิษย์พี่หญิงชี้แนะมาน่ะ”
เจียงผิงอันรู้ว่าหยางหลวนไร้เจตนาร้าย เขาจึงมิได้เฉยชาเช่นกาลก่อน ขอเพียงมิใช่เรื่องดูหมิ่นสติปัญญา ถามมาเขาก็ตอบ
“อะไรนะ! เจ้าคบหาศิษย์พี่หญิงแล้วหรือ!”
หยางหลวนอุทานอย่างตกใจ
เสียงของเขาดังลั่น ยิ่งอยู่ในลานประลองยิ่งเด่นชัด ทุกสายตาหันมองมาเป็นตาเดียว
เจียงผิงอัน “…”
หยางหลวนยกนิ้วโป้ง สายตาเปี่ยมความนับถือ “สมเป็นลูกพี่สุดยอดยิ่งนัก เพิ่งเข้าสำนักไม่ทันไรก็เกี้ยวศิษย์พี่หญิงได้แล้ว”
เหล่าผู้ฝึกตนในลานประลองล้วนมองเจียงผิงอันด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
เป็นศิษย์ใหม่เหมือนกันแท้ ๆ เจ้ามีดีอะไรถึงคบหาศิษย์พี่หญิงได้?
หากพบกันในการประลอง ต้องสั่งสอนเจ้านี่สักหน่อยแล้ว
หยางหลวนตะโกนอย่างยินดี “ลูกพี่ดูสิ ทุกคนนับถือเจ้ากันทั้งนั้นเลย!”
เ