ย
มิคาดว่าคนที่เขาเตรียมไว้จะโชคดี ได้พบเจียงผิงอันในรอบที่สอง
ห้าบุคคลที่เขาเลือกไว้ล้วนหน่วยก้านดี อย่างแย่ที่สุดล้วนสามารถติดสามสิบอันดับแรกได้ทั้งสิ้น
ด้วยระดับพลังต่อสู้ปัจจุบันของเจียงผิงอัน ไม่มีทางปราชันกันได้เลย เขาต้องตายในอาคมแน่นอน
ยามผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ในอัฒจันทร์เห็นคู่ต่อสู้ของเจียงผิงอัน ต่างผู้ล้วนเพิ่มความสนใจกันเล็กน้อย
“ไฉนคนผู้นี้จึงดูเหมือนเป็นผู้ฝึกตนจากเผ่าร่างทองลิขิตเทวะนักหนอ?”
“มิใช่ดูเหมือน แต่เป็นคนจากเผ่าร่างทองลิขิตเทวะเลยล่ะลวดลายสีทองคือลักษณะเด่นที่สุดของพวกเขา”
“เจียงผิงอันโชคไม่ดีเสียจริง ด้วยพลังต่อสู้ของเขาน่าจะรอดสามรอบถึงพันอันดับแรกได้ แต่ดันโชคร้ายมาเจอผู้ฝึกตนจากเผ่าร่างทองลิขิตเทวะเสียอย่างนั้น”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวกับเหมียวเสียยิ้ม ๆ “เสี่ยวเสีย หลายวันมานี้เจ้าช่วยเจียงผิงอันฝึกฝนอยู่ใช่หรือไม่? น่าเสียดายที่เวลาสั้นเกินไป หากให้เวลาเจียงผิงอันสักสองสามปี บางทีเขาอาจสู้ชิงที่หนึ่งไหว แต่ยามนี้ไม่มีทางแล้ว”
“เตรียมยอดสมบัติไว้หรือยัง ให้เราล่วงหน้าเลยก็ได้นะ เจ้าจะได้ประหยัดเวลาแล้วไปฝึกฝนต่อ อยู่ดูการต่อสู้ที่นี่เสียเวลาเปล่า”
เหมียวเสียไร้วาจา สุราในมือยังกลืนไม่ลง ดวงตาจับจ้องคู่ต่อสู้ของเจียงผิงอัน คิ้วเรียวของนางขมวดแน่น
มิคาดจริง ๆ ว่าเจียงผิงอันจะอับโชคเพียงนี้ รอบที่สองก็เจอผู้ฝึกตนจากเผ่าร่างทองลิขิตเทวะแล้ว
เผ่าร่างทองลิขิตเทว
