มิใช่สอนแล้วจะเรียนได้เลย หาไม่ผู้ฝึกตนทั่วโลกหล้าคงบรรลุสภาวะนี้กันหมดแล้ว
เจียงผิงอันผู้นี้ต้องเผชิญศึกเสี่ยงตายมามากมายในภพล่างเป็นแน่ จึงมีประสบการณ์การต่อสู้สูงสุดขั้วมาเนิ่นนาน ขาดก็เพียงผู้ชี้นำ
เหมียวเสียมองเจียงผิงอันผู้สมรรถภาพการต่อสู้เพิ่มทวีขึ้นตรงหน้า ยินดีที่พบอัจฉริยะผู้นี้ก่อนใคร ระคนอิจฉาเล็กน้อย
ทำไมข้าต้องฝึกเป็นปีกว่าจะได้ แต่เจ้าบรรลุมันทันทีกันยะ?
เพื่อระบายความริษยาในใจ เหมียวเสียจึงเก็บวิญญาณศึกแล้วไปสู้กับอีกฝ่ายด้วยตนเอง เตรียมพร้อมอัดชายผู้นี้ให้หมอบ
แน่นอน เพื่อทำตัวให้กระโตกกระตากน้อยหน่อย นางจึงสะกดพลังไว้ในขั้นต้นระดับเขตแดน
ทว่า เมื่อเหมียวเสียลงสู้เอง จำนงศึกในใจเจียงผิงอันก็คึกคะนองเต็มที่ จำนงศึกแผดทวีสูงลิบ
เขาเพิ่งเคยพบผู้ฝึกตนซึ่งมีร่างวิญญาณเดียวกันเป็นครั้งแรกทำให้เขาอยากสู้กับอีกฝ่ายยิ่ง
วิชาเทียมเทพสงคราม สิบสองกระบวนพลองมังกรทะยาน หมัดทำลายล้าง… สารพัดวรยุทธ์แข็งแกร่งโปรยปรายเบ่งบาน ทั่วทั้งดินแดนลับฝึกฝนสั่นสะท้านรุนแรง
เหมียวเสียตกตะลึงยิ่งเมื่อพบว่าเขตแดนวงเล็ก ๆ ปรากฏใต้เท้าเจียงผิงอัน ขนาดซึ่งห่อหุ้มได้เพียงตัวเขาเองกำลังขยายออกไปสู่รอบข้างอย่างเร็วจี๋
ความเร็วการพัฒนาของผู้ฝึกตนจากภพล่างนี่ เร็วเพียงนี้ได้อย่างไรกัน!
เหมียวเสียสติหลุดไปเดี๋ยวเดียว หมัดทำลายล้างของเจียงผิงอันก็ชกเข้าใส่
แม้วิชาหมัดนี้จะน่าสะพรึงกลัว แต่เหมียวเสียอยู
