ค่รู้น้อย มิใช่โง่เง่าอย่างแท้จริง
เจียงผิงอันทำความคุ้นชินกับยอดเขาอย่างพอสังเขป จัดค่ายกลฝึกฝนแล้วตรงดิ่งสู่การฝึกฝนทันที
หยางหลวน คนผู้นี้มีภูเขาของตัวก็ไม่กลับ เริ่มฝึกฝนมีดอยู่ไม่ไกลจากเจียงผิงอันนัก ไม่รู้จักความเป็นส่วนตัวและการเลี่ยงข้อสงสัยเลย
เจียงผิงอันคร้านเกินสนใจ เขาไม่เข้าใจเจ้านี่เอาเสียเลย
เขานำกระดูกเซียนที่ผู้อาวุโสท่านนั้นให้ไว้ออกมา ใช้วิชาเนตรสุดกำลัง มองไปยังอำนาจมหาเต๋าบนนั้น
แม้อำนาจมหาเต๋านี้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็เพียงพอให้ทำความเข้าใจกฎเขตแดนได้
ขณะที่เขากำลังทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ รากเซียนในตัวเขาก็เริ่ม ‘เติบโต’ อย่างช้า ๆ กล้าน้อยเริ่มงอกเงย เริ่มแตกใบงอกกิ่งดวงดาวทั้งสิบแปดรายล้อมเรืองประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้นทุกขณะ…
การประลองศิษย์ใหม่ใกล้เข้ามาทุกที ศิษย์สำนักหน้าใหม่ยิ่งทวีความประหม่ากระวนกระวาย
ผลงานในการประลองครั้งนี้จะตัดสินอนาคตของพวกเขา
ยิ่งได้อันดับสูง โอกาสถูกผู้อาวุโสเลือกรับเป็นศิษย์ยิ่งสูงตามกระทั่งศิษย์ในนามสุดแสนธรรมดายังดีกว่าไร้คำชี้แนะจากอาจารย์
หากติดอันดับบน ๆ ได้ ก็จะได้กราบอาจารย์เป็นศิษย์ใกล้ชิด รับการชี้แนะตัวต่อตัวจากเซียน และกระทั่งจะได้ทรัพยากรเพิ่มอย่างแน่นอน
ในวันประเมินศิษย์ใหม่ หนึ่งเสียงดังขึ้นจากป้ายแสดงตัวของศิษย์ใหม่แต่ละคน
“ให้ศิษย์ทุกนามไปยังลานประลองตามขอบเขตของพวกเจ้าเตรียมประลองประเมินกันได้”
ศิษย์ใหม่มากมายตื่นขึ้นจากภวังค
