้ถึง
หากผลงานดี ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็จะนึกโปรดปราน ต่อให้ถูกรับเป็นเพียงศิษย์ในนาม ก็ยังเลี่ยงความสับสนบนเส้นทางแห่งการฝึกฝนได้มากมาย
ในกาลก่อน เขาไม่เป็นที่ชื่นชอบของผู้อาวุโสท่านใด ภายหลังจึงลำบากยากเข็ญ จะมีก็เพียงยามโชคช่วยเล็กน้อย จึงกราบอาจารย์ได้สำเร็จ
หลังได้เป็นศิษย์ในนาม การฝึกฝนของเขาก็เข้าสู่ทิศทางอันถูกต้อง
เจียงผิงอันมองตามหลังผู้อาวุโสผู้นี้ กำกระดูกเซียนในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย
การประเมินศิษย์ใหม่ครั้งนี้ เขาต้องตั้งใจจริงจัง จะให้ผู้อาวุโสผิดหวังมิได้ หาไม่แล้ว ความคาดหวังของผู้อาวุโสจะเสียเปล่า
เจียงผิงอันเก็บกระดูกเซียนไปแล้วเดินออกไปด้านนอก ยามนี้เขาต้องย่อยวิชาพลองในใจ
วิชาพลองเหล่านี้สลักอยู่เพียงในมโนสำนึก ยังมิได้บรรลุอย่างแท้จริง
ทันทีที่เจียงผิงอันเดินออกจากหอวรยุทธ์ ชายผู้มีหัวยุ่งเช่นรังนกก็วิ่งรี่เข้ามา
“ลูกพี่ ในที่สุดเจ้าก็ออกมา เหตุใดเจ้าจึงเลือกวรยุทธ์นานนักเล่า?” หยางหลวนซึ่งรออยู่ที่ประตูวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น
เมื่อเห็นอีกฝ่าย เจียงผิงอันก็ชะงักเท้า สีหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยนพิกล “สองเดือนมานี้ เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ตลอดเลยหรือ?”
“ใช่น่ะสิ หากพี่ใหญ่ไม่ออกมา น้องน้อยอย่างข้าจะไปไหนได้”หยางหลวนพูดราวเป็นเรื่องธรรมดา
เจียงผิงอันแน่ใจเต็มที่แล้ว ว่าอีกฝ่ายหามีจุดประสงค์ในการเข้าหาเขาไม่ แต่เพราะสมองอีกฝ่ายคิดอ่านง่ายจนผิดเพี้ยนต่างหาก
“ข้าไม่ใช่ลูกพี่เจ้า
